Home Nationale ParkenReisverslagenUpdate
Hell's Backbone Scenic Road

© hanz meulenbroeks
     
Pdf Googlemaps Algemene Informatie Fotoserie
     
OMSCHRIJVING

© hanz meulenbroeksHellís Backbone Scenic Road is een 44 mijl lange route van Escalante naar Boulder. De weg is tijdens de jaren í30 van de vorige eeuw aangelegd door de Civilian Conservation Corps, het was Ė voordat State Route 12 werd aangelegd - de enige verbindingsweg tussen deze twee plaatsen. De weg wordt ook wel de Dixie National Forest Road 153 genoemd. Vanwege de hoge ligging en de vaak zware sneeuwval is Hellís Backbone meestal gedurende slechts enkele maanden per jaar geopend. Het wegoppervlak bestaat uit gravel, bij normale weersomstandigheden kan je gebruik maken van een gewone personenauto. Maar houd er wel rekening mee dat de weg flink washboarded kan zijn. © hanz meulenbroeks

Als je de route vanuit Escalante begint, dan volg je eerst de Posey Lake Scenic Backway. Na 15 mijl komt er een splitsing, de Hellís Backbone Road is rechtsaf, en Forest Road 154 is linksaf. Deze weg bereikt een hoogte van meer dan 3.000 meter en gaat door een gebied met veel bergweiden en bergmeren, waarvan Posey Lake de bekendste is.
De weg stijgt voortdurend. Eerst ga je omhoog door de Pine Creek Drainage, daarna cirkelt de weg rondom de ruige Box-Death Hollow Wilderness Area, waar diverse wandelmogelijkheden zijn. Het gebied is erg bosrijk, je ziet hier vooral een mix van Green Conifers en Golden Aspens. Het hoogste punt van de Hellís Backbone Road bevindt zich op ongeveer 2.750 meter.
Na ongeveer 25 mijl steek je via de zeer smalle Hellís Backbone Bridge, die in 1935 werd gebouwd, een 450 meter diepe afgrond over. Er is hier genoeg plek om de auto te parkeren en van het weidse uitzicht te genieten. Je ziet hier het veel lager gelegen Escalante Basin, en in de verte ook de Straight Cliffs.
Nadat je de brug bent overgestoken daalt de weg, en je rijdt door het pitoreske boerenlandschap van Salt Gulch. De weg eindigt bij State Route 12, op ongeveer vier mijl ten westen van de plaats Boulder.

Waarschuwing
Kijk ook op onze pagina "Ga niet onvoorbereid naar eenzame gebieden !"

 

© hanz meulenbroeks

© hanz meulenbroeks

© hanz meulenbroeks

 
ONZE ERVARING
De Hellís Backbone Road stond niet op onze planning, maar omdat we een paar uur tijd over hadden zijn we deze route toch gaan rijden. In het begin vonden we de omgeving niet heel bijzonder, eerst was het gebied vrij landelijk, en daarna reden we een heel eind door een bosrijk gebied. ít Was wel leuk dat er op allerlei plaatsen nog volop sneeuw lag, toch een hele afwisseling na de hoge temperaturen waarmee we tot dan toe te maken hadden gehad. De weg werd niet overal duidelijk aangegeven, we zijn twee keer min of meer op de gok rechtsaf gegaan, en dat bleek gelukkig de juiste keuze te zijn. Ongeveer halverwege leek het even of we niet verder konden, er lag een boom midden op de weg. Toevallig werd die boom net opgeruimd, er was een kleine doorgang ontstaan zodat we toch door konden rijden. Hoe hoger we kwamen, hoe slechter de weg werd. Al was het voor onze high clearance auto overigens nergens een probleem. Als iemand deze route wil gaan rijden, informeer dan vooraf even naar de toestand van de weg!
Op sommige plaatsen is de weg vrij bochtig, en rijd je langs enkele afgronden. Het uitzicht vanaf de Hellís Backbone Bridge vonden we erg mooi, je kan echt enorm ver weg kijken. Al met al vonden we het best een aardige route, maar het behoort niet tot de hoogtepunten van onze vakantie. Ik raad deze route dan ook alleen aan als je ťn volop de tijd hebt, ťn State Route 12 tussen Escalante en Boulder al ooit hebt gereden.
 

© hanz meulenbroeks

© hanz meulenbroeks

© hanz meulenbroeks


Links Contact Disclaimer