Home BezienswaardighedenReisverslagenUpdate
Yellowstone National Park

Pdf Google Maps Fotoserie Algemene Informatie
     
ALGEMENE OMSCHRIJVING
Grootte : 8.983 vierkante kilometer
Nationaal park sinds : 1 maart 1872 (het eerste Nationale Park ter wereld)
Aantal bezoekers in 2015 : 4.097.710

Yellowstone is één van de mooiste parken van de Verenigde Staten. Hier heb je niet alleen geisers, heetwaterbronnen en modderpotten, maar ook vind je er prachtige bossen, mooie alpenweiden, een schitterend groot meer en een grote canyon met watervallen. Daarnaast leven veel dieren in het park waaronder bizons, elanden, herten, zwanen, pelikanen, grizzly- en bruine beren.

 
© copyright hanz meulenbroeks
 
De geschiedenis van het park
De naam Yellowstone is afkomstig van de Minnetaree-Sioux indianen. Zij gaven deze naam aan de rivier die door het park stroomt. In tegenstelling tot wat veel toeristen denken is de rivier niet genoemd naar het gele gesteente in de Yellowstone Canyon maar naar de gele klei op de zandbanken in de buurt van de plaats waar de Yellowstone River samenvloeit met de Missouri. Franse 'trappers' namen deze naam voor de rivier over. Pas veel later kreeg het hele gebied rondom de gele canyonwanden de naam Yellowstone.
Hoewel er geen indianen permanent in het gebied woonden (daarvoor was het in de winter te onaangenaam) kwamen ze er wel vaak. Van bepaalde mineralen die ze hier vonden maakten ze gebruiksvoorwerpen en deze verhandelden ze met andere indianenstammen. De stam die hier het vaakst kwam staat bekend onder de naam 'Sheepeaters'. Deze indianen waren niet in het bezit van paarden en vuurwapens en leefden voornamelijk van de jacht op de bergschapen. De eerste blanke die het gebied betrad was naar alle waarschijnlijkheid John Colter in 1807. Deze gids en 'trapper' maakte deel uit van de Lewis en Clark expeditie. Nadat de Verenigde Staten in 1804 de staat Louisiana kochten van Frankrijk kregen de militairen Lewis en Clark de opdracht het woeste gebied westelijk van deze staat te verkennen en een weg over de Rocky Mountains naar de Stille Oceaan te vinden. Dit lukte. Yellowstone werd echter door de expeditie niet ontdekt. Wel kwamen ze er vlak langs. Op de terugweg verliet John Colter de expeditie en besloot om in dit gebied op bevers te gaan jagen. In 1807 geraakte hij aldoende als eerste blanke in Yellowstone en zag de vele wonderen. Toen hij terug in de beschaving vertelde van de dampende bronnen en de spuitende geisers werd hij eerst niet geloofd en spottend sprak men van Colter's Hell. Zijn beschrijving van het Yellowstone Lake werd echter door Clark wel opgenomen in de officiële kaart van het door de expeditie onderzochte gebied. De jaren erna kwamen er meer blanken in het gebied en in de dertiger en veertiger jaren kwamen er diverse groepen jagers in het park. Langzaam maar zeker drongen de verhalen over het wonderlijke Yellowstone door tot in de rest van Amerika. In 1863 trok een groep van 28 goudzoekers naar het gebied maar ze vonden er geen goud en trokken weer verder.
In 1869 bezochten drie inwoners van Montana het gebied. Deze heren, Folsom, Cook en Peterson, waren razend enthousiast over het gebied en de geisers. Bij de aanblik van bij voorbeeld de Great Fountain Geyser raakten ze zo opgewonden dat "We could not contain our enthusiasm; with one accord we all took off our hats en yelled with all our might". Bij terugkomst bespraken ze met een zekere Langford al het moois dat ze gezien hadden en opperden het idee van een beschermd gebied.
Langford haalde daarop in 1870 Generaal Washburn over om hem te vergezellen op een tocht naar Yellowstone. Naast Langford, Washburn (een berg in het park is naar hem genoemd) en een groep militairen behoorde o.a. een rechter genaamd Hedges tot de expeditie. De deelnemers van de expeditie werden het er over eens dat dit gebied niet het privé-bezit van iemand mocht worden en het idee van nationaal parkcopyright © ontdek-amerika.nl werd geboren. Hedges schreef hierover een stuk in de krant en Langford trok naar het oosten van de Verenigde Staten om lezingen over het gebied te geven. Het gevolg was dat in 1871 een officieel onderzoek naar het gebied werd opgezet.

Deze expeditie stond onder leiding van de geoloog dr. Hayden (naar hem is de Hayden Valley genoemd). Tot zijn gezelschap behoorden naast de nodige militairen ook de schilder Thomas Moran en de fotograaf William H. Jackson. Hun schilderijen en foto's overtuigden samen met het rapport van Hayden het congres en in 1872 werd het Yellowstone gebied uitgeroepen tot het eerste nationale park van de Verenigde Staten. Het kreeg een oppervlakte van bijna 9000 km2 en is daarmee, de parken in Alaska niet meegerekend, het grootste park van de Verenigde Staten. Langford werd de eerste superintendent van het park. Hij kreeg hiervoor geen salaris en hoefde ook niet in het park te wonen. De precieze grenzen van het park stonden niet vast en er was geen toezicht in de vorm van rangers. Het eerste jaar kwamen er 500 bezoekers. Ook de jaren erna bedroegen de bezoekersaantallen jaarlijks slechts enkele honderden. Door het ontbreken van toezicht misdroegen deze zich echter danig. Van bijzondere rotsformaties werden delen afgebroken welke als souvenir mee naar huis werden genomen en op de dieren in het park werd volop gejaagd. Langford vroeg om strengere wetten, zodat overtreders gearresteerd en bestraft konden worden.
Ook verzocht hij om geld zodat er wegen in het park aangelegd konden worden. Hij kreeg het een noch het ander en teleurgesteld verliet hij het park en ging in Minnesota wonen.
In 1877 werd hij opgevolgd door een zekere Norris (naar hem is het Norris Geyser Basin genoemd). In datzelfde jaar verlieten de Nez Perce indianen onder leiding van Chief Joseph hun reservaat in Idaho. Ze besloten om naar Canada te gaan. Op hun vlucht van meer dan 2000 km trok de stam van zo'n duizend mannen, vrouwen en kinderen ook door Yellowstone. Hier werden ze door twee legerkorpsen achtervolgd. Mede door het ontbreken van wegen in Yellowstone konden deze de indianenstam echter niet inhalen. De tocht door Yellowstone verliep vrij vreedzaam. Er waren een paar kleine schermutselingen.

Een groep toeristen werd door de indianen gevangen genomen en weer vrijgelaten en bij een paar kleine incidenten vonden twee blanken de dood. Na enkele dagen verlieten de Nez Perce indianen Yellowstone. Pas na een bloedige veldslag vlak voor de Canadese grens slaagde het Amerikaanse leger er uiteindelijk in om de indianen gevangen te nemen. Langs de weg tussen Madison en Old Faithful kan men een herdenkingsbord vinden betreffende de tocht van de Nez Perce indianen door het park. Ook is er een kreek naar hen genoemd. Mede naar aanleiding van deze ervaringen legde het Amerikaanse leger in 1883 een wegennet aan in Yellowstone en in 1886 werd het bestuur van Yellowstone opgedragen aan het leger. In Mammoth werd een hoofdkwartier gebouwd. Doordat er nu wegen waren en doordat er nu toezicht was in het park werd het park toegankelijker en er kwamen hoe langer hoe meer toeristen. In 1903 werd de beroemde Old Faithful Inn gebouwd en ook op verschillende andere plaatsen werden hotels gebouwd. In 1917 werd het bestuur van het park opgedragen aan de National Park Services. In dat jaar bezochten 40.000 toeristen het gebied. In 1935 was dit aantal opgelopen tot een half miljoen. Tegenwoordig komen er jaarlijks zo'n drie miljoen bezoekers naar het Yellowstone National Park.

 
De geologische geschiedenis
De aanwezigheid van geisers dankt het park aan bijzondere geologische voorvallen, die hier zo'n twee miljoen jaar geleden begonnen met een reeks van geweldig grote vulkaanuitbarstingen. Zo'n 1.2 miljoen jaar geleden was er opnieuw zo'n periode en zo'n 600.000 jaar geleden kwam dit voor de derde maal voor. Het gevolg van dit alles was dat de complete inhoud van twee grote magmakamers, die zich vlak onder de aardkorst bevonden, door de vulkanen "uitgespuwd" werd. copyright © ontdek-amerika.nlEr wordt geschat dat alleen al bij de laatste serie uitbarstingen meer dan 1000 km3 puin de lucht ingeslingerd werd. Er ontstond een grote holle ruimte en de aardkorst, die niet meer ondersteund werd, stortte in. Deze ineenstorting van dit vulkanisch gebied leverde een caldera (d.w.z. een ingestorte vulkaan) van gigantische grootte op. De caldera heeft de afmetingen van 75 km bij 45 km. Of te wel ruim 3000 km2. Ter vergelijking: de ingestorte krater, die overbleef nadat in 1883 de vulkaan de Krakatau in de Java Zee uitbarstte, had "slechts" een oppervlakte van ongeveer 30 km2. De oostgrens van de caldera ligt in het midden van Yellowstone Lake, de noordgrens tussen Canyon Village en Madison, de westgrens zo'n 20 km ten westen van Old Faithful en de zuidgrens loopt pal onder het Lewis Lake heen. Men spreekt dan ook wel van een supervulkaan.Yellowstone is overigens geologisch gezien nog steeds een erg onrustig gebied. Zo verschuift het plateau waar Yellowstone op ligt jaarlijks ± 4 cm naar het westen. Dit leidde in 1959 tot een zware aardbeving met een kracht van 7.5 op de schaal van Richter. Bij deze aardbeving, met het episch centrum vlak ten westen van het park, kwamen 28 mensen om het leven. Ook stijgt op sommige plaatsen de grond in Yellowstone jaarlijks één à twee centimeter. Wie bij Fishing Bridge een door een ranger georganiseerd wandeling volgt die begint bij de Indian Pond, zal onderweg gewezen worden op een deel van de oever bij het Yellowstone Lake, dat nu al zo'n drie meter boven het meer uitsteekt. De geologische activiteit in Yellowstone wordt dan ook nauwkeurig in de gaten gehouden. Men is bang dat vroeg of laat er weer zo’n geweldige uitbarsting van de “supervulkaan” onder Yellowstone zal komen. Zo’n uitbarsting zal niet alleen grote delen van Amerika onder het stof kunnen brengen maar ook het leven op de gehele aarde kunnen bedreigen. Hoewel er enige regelmaat te constateren valt in de uitbarstingen (1,8 à 2 miljoen jaar geleden, 1,2 miljoen jaar geleden, 0,6 miljoen jaar geleden) is de marge in de regelmaat zodanig dat het nog wel honderdduizend jaar kan duren voordat er weer zo’n uitbarsting komt. Tegenwoordig ziet men niet veel meer terug van de caldera. Dit komt doordat de krater grotendeels opgevuld is met uitgestroomde lava. Vlak onder de gestolde lava ligt echter nog gedeeltelijk vloeibare gesteente. Men schat dat in Yellowstone op sommige plaatsen deze magma op slechts zo'n 3 km diepte ligt.
 
De werking van geisers, heetwaterbronnen, modderpotten en fumaroles

Jaarlijks valt er meer dan een halve meter regen en sneeuw in Yellowstone. Het water zakt in de poreuze grond. De hoge temperatuur van het magma verhit het water, en dat zoekt in de vorm van een geiser, een heetwaterbron, een modderpot of een fumarole (stoomgat) weer een weg naar buiten. Onder de grond zit in Yellowstone een groot "kanalen- en buizenstelsel". Afhankelijk van hoe dit stelsel er plaatselijk uitziet wordt de vorm bepaald waarmee het verhitte water aan de oppervlakte komt.

Fumaroles
Ondervindt het verhitte water onderweg op weg naar boven weinig weerstand dan verdampt het direct en deze damp bereikt, samen met ander omhoog stijgende gassen, de oppervlakte via een luid sissende fumarole, ook wel stoomgat genoemd.

Modderpotten
Is de plek waar deze damp aan de oppervlakte komt vochtig of modderig, dan ontstaat er een modderpot. Het lijkt er dan op alsof er modder staat te koken, maar het borrelen van de modder is gas en waterdamp dat zich door de modder omhoog worstelt.

Heetwaterbronnen
copyright © ontdek-amerika.nlIndien het verhitte water onder de grond echter veel hindernissen in de vorm van grote waterkolommen en kanalen op zijn weg omhoog tegenkomt, dan ontstaat er een proces dat leidt tot een heetwaterbron of tot een geiser. Dit gaat als volgt: Het verhitte water wil omhoog. Door de druk van de watermassa erboven lukt dit echter niet. Het verhitte water dat niet weg kan, wordt warmer en warmer. De temperatuur van het onderste water stijgt daardoor zelfs ver boven het kookpunt. De druk stijgt daarmee ook. Op een gegeven moment ontstaat er een evenwichtspunt. De druk van de bovenliggende waterkolom is even groot als van het superverhitte water er onder. Er ontstaan allerlei luchtbellen in het water en deze zoeken een weg omhoog. Indien nu het kanalenstelsel breed genoeg is, dan kunnen deze luchtbellen de weg omhoog vinden en uiteindelijk de oppervlakte bereiken in de heetwaterbron erboven. Aldus ontstaat er een circulatie van heet water naar boven en van kouder water naar beneden. Dit steeds maar doorgaand proces levert een heetwaterbron op. In sommige heetwaterbronnen kan de temperatuur van het water oplopen tot 90° C. Algen zijn de enige plantensoort die in dit water kan leven. De kleur van het water kan men min of meer als thermometer gebruiken: is het water zelfs voor algen te warm, dan is het blauw; in de groene (bij zuur water) en gele gedeelten (bij niet-zuur water) heeft het water een temperatuur van ongeveer 75° C. De oranje en bruine gedeeltes geven een temperatuur aan van ongeveer 50° C. Beneden de 50° C kunnen ook andere planten dan algen in het water groeien en kunnen er allerlei kleuren opduiken.

Geisers
Soms zijn de ondergrondse kanalen zo nauw dat de luchtbellen niet omhoog kunnen borrelen. De luchtbellen duwen dan een deel van het water omhoog dat men dan boven de grond over de rand van de geiser ziet stromen. Een uitbarsting van een geiser wordt altijd vooraf "aangekondigd" doordat er water over de rand van de geiser stroomt. Doordat de hoeveelheid water in de geiser afneemt, vermindert daarmee ook de druk van de bovenliggende waterkolom. Hierdoor geraakt het proces beneden in een stroomversnelling. Er kan steeds meer water en stoom omhoog komen en op een gegeven moment spuit het onder grote druk staande water omhoog. Aldus ontstaat een geiser. Er spuit tijdens de eruptie meestal meer en sneller water uit de geiser dan dat er beneden onder de grond in het waterresevoir kan instromen. De temperatuur en de druk van het water neemt af en de eruptie stopt op een gegeven moment. Vervolgens begint het hele proces van opbouwen weer van voren af aan. Bij sommige geisers (b.v. Old Faithful) duurt dit elke keer ongeveer even lang en de tijdstippen van erupties van deze geisers zijn dan ook redelijk goed te voorspellen. Andere geisers kennen daarentegen een veel onregelmatiger verloop. Zo spuit de Steamboat, de grootste geiser van de wereld, soms jaren niet en dan weer dertig keer per jaar.

 
BEREIKBAARHEID
Yellowstone National Park ligt in het uiterste noordwesten van de staat Wyoming. Een klein gedeelte van het grondgebied van het park ligt in de staten Idaho en Montana.
 
Toegangen

Er zijn vijf belangrijke toegangen.

North Entrance
Deze ingang ligt bij het plaatsje Gardiner in het uiterste zuiden van de staat Montana aan de US-89, en het is de enige ingang die het hele jaar open is. De US-89 kan worden bereikt vanaf de I-90.

North East Entrance
Deze ingang ligt aan de US-212 (de Beartooth Highway) op de grens van de staten Wyoming en Montana. Net buiten het park liggen de plaatsen Silver Gate en Cooke City. Vanuit het park kan Cooke City het hele jaar door bereikt worden. Maar verder ten oosten van Cooke City is de weg gedurende een groot deel van het jaar (vanaf oktober/november tot april/mei) afgesloten. De US-212 is o.a. bereikbaar vanaf de I-90.

East Entrance
De East Entrance ligt 85 kilometer ten westen van de plaats Cody, in de staat Wyoming. De weg heeft verschillende nummers: de US-14, de US-16 of de US-20. De weg is gesloten van begin november tot begin mei.

South Entrance
Deze ingang ligt ten noorden van Grand Teton National Park aan de US-89 (=US-191 en US-287). De afstand naar de plaats Jackson, ten zuiden van Grand Teton, bedraagt 60 mijl. Ook deze weg is gesloten van begin november tot begin mei.

West Entrance
De West Entrance ligt in de staat Montana aan de US-20. Net buiten het park ligt de plaats West Yellowstone. De US-20 is gesloten van begin november tot eind april. De weg is bereikbaar vanaf de I-15 in de staat Idaho of via de US-287 in de staat Montana.

Op de pagina Operating hours and Seasons staan de geplande openings- en sluitingsdata van de wegen vermeld.
Op de pagina Facilities' opening and closing dates wordt vermeld omstreeks welke datum de faciliteiten geopend en gesloten worden.
Op de pagina Yellowstone Road construction, delays and closures worden wegwerkzaamheden en andere onvoorziene wegafsluitingen vermeld.

 
Toegangsprijs (2015)
Geldig voor Prijs Geldigheidsduur
Auto met inzittenden $ 30,- 7 dagen
Voetgangers en fietsers $ 15,- 7 dagen (16 jaar en ouder)
Motorrijders $ 25,- 7 dagen
     
Als u meerdere parken bezoekt kan het voordeliger zijn om de America the Beautiful Pass te kopen. Klik hier voor meer informatie.
 
Afstanden naar het park
Livingston (Montana)
Bozeman (Montana)
Billings (Montana) 
Cody (Wyoming)
Cody (Wyoming)
Jackson (Wyoming)
Idaho Falls (Idaho)
Bozeman (Montana)
-
-
-
-
-
-
-
-
North Entrance
North Entrance
North East Entrance
North East Entrance
East Entrance
South Entrance
West Entrance
West Entrance
52 mijl
84 mijl
125 mijl
68 mijl
53 mijl
60 mijl
100 mijl
90 mijl
-
-
-
-
-
-
-
-
84 km
134 km
200 km
109 km
85 km
96 km
160 km
144 km
           
Afstanden in het park

De vijf toegangswegen gaan naar de volgende vijf plaatsen:

North Entrance
North East Entrance
East Entrance
South Entrance
West Entrance
-
-
-
-
-

Mammoth Hot Springs
Roosevelt
Fishing Bridge
West Thumb
Madison

5 mijl
29 mijl
27 mijl
22 mijl
14 mijl

-
-
-
-
-
8 km
47 km
43 km
35 km
23 km
 
Er loopt één rondweg door het park, waaraan de vijf hierboven genoemde plaatsen en nog enkele andere plaatsen liggen. De totale afstand van deze Grand Loop Road bedraagt 142 mijl – 230 km. Alle bekende punten van het park liggen dicht bij deze rondweg. De maximum snelheid bedraagt 45 mijl (ong. 70 km) per uur. De afstanden tussen de aan de weg gelegen plaatsen zijn:
           
Mammoth Hot Springs
Roosevelt
Canyon Village
Fishing Bridge
West Thumb
Old Faithful 
Madison 
Norris
-
-
-
-
-
-
-
-
Roosevelt
Canyon Village 
Fishing Bridge
West Thumb
Old Faithful
Madison
Norris
Mammoth Hot Springs

18 mijl
19 mijl
16 mijl
21 mijl
17 mijl
16 mijl
14 mijl
21 mijl

-
-
-
-
-
-
-
-
29 km
31 km
26 km
34 km
27 km
26 km
23 km
34 km
 
Midden in de rondweg worden nog twee van de hierboven genoemde plaatsen door een weg aan elkaar verbonden:
           
Canyon Village - Norris

12 mijl

- 19 km
 
De enige weg die het hele jaar door open blijft is de weg van de North Entrance naar de North East Entrance. Alle andere weggedeeltes zijn gesloten van oktober/november tot april/mei.
 
MAMMOTH HOT SPRINGS
Dit gebied is per auto het hele jaar door via de North Entrance bereikbaar.
 
Van de North Entrance naar Mammoth Hot Springs

In 1903 werd een symbolische toegangspoort gebouwd aan de North Entrance, toen nog de toegang voor treinreizigers. De eerste steen werd gelegd door president Theodore Roosevelt, en de 15 meter hoge boog is naar hem vernoemd. Bovenin de Roosevelt Arch staan de woorden die de president tijdens deze ceremonie sprak: “For the benefit and enjoyment of people”. De weg tussen de North Entrance en Mammoth Hot Springs loopt langs Gardner River. De rivier stroomt door een kloof, de Gardner River Canyon, met wanden die bestaan uit zandsteen en de resten van oude modderstromen. De vegetatie is hier veel dichter dan in de prairie die verder naar het zuiden ligt. Een bord langs de weg geeft de ’45th parallel of latitude’ aan. Dit is een denkbeeldige lijn rondom de aarde, die precies halverwege de evenaar en de Noordpool ligt. Dicht bij dit bord ligt een parkeerplaats, vanwaar de volgende trail begint:

  • Boiling River Trail
    Lengte:  1,5 km (heen en terug)
    Hoogteverschil: geen
    Boiling River is een grote heetwaterbron in een gebied dat wordt omringd door uitgebreide vegetatie en ruige rotsen. Het hete water van Boiling River vermengt zich met het koude water van de Gardner River, waardoor grote wolken stoom ontstaan (zeker als het rivierwater erg koud is). Dit is een zeer populaire trail, mede doordat het is toegestaan om tijdens daglicht in de rivier te zwemmen. In de lente wordt de trail soms gesloten, omdat de waterstanden dan gevaarlijk hoog zijn. Het pad gaat voorbij de heetwaterbron gewoon verder, en het is zeker de moeite waard om nog een stukje langs de rivier verder te lopen.
 
 copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks 
 
Ongeveer parallel aan de verharde weg loopt de onverharde Old Gardiner Road. De weg ligt tussen Gardiner en Mammoth Hot Springs. Fietsers mogen in beide richtingen gebruik maken van de Old Gardiner Road, voor auto’s geldt eenrichtingverkeer (van Mammoth Hot Springs naar Gardiner). Onderweg kom je door open grasland, en heb je regelmatig een mooi zicht op de omgeving. Het is een van de beste plaatsen in het park voor vogelliefhebbers. De Old Gardiner Road wordt regelmatig afgesloten, ook in de zomer.
 
Mammoth Hot Springs
© copyright  Hanz Meulenbroeks
Vijf mijl voorbij de North Entrance liggen de uitgebreide faciliteiten van de Mammoth Hot Springs Area. Je vindt hier o.a. het Park Headquarters, het Albright Visitor Center, een postkantoor, en kapel, een hotel, een restaurant, een tankstation, een camping en een paarden verhuur station. Er is ook een medische kliniek.
De gebouwen waarin het Park Headquarters en de kapel zijn gevestigd, zijn onderdeel van Fort Yellowstone. Op het moment dat Yellowstone de status van Nationaal Park kreeg, in 1872, bestond de National Park Service nog niet. Het park werd ernstig bedreigd door toeristen en jagers, die veel schade aanrichtten aan de flora en fauna. De civiele toezichthouders bleken niet bij machte dit tegen te gaan, en zij riepen de hulp in van het Amerikaanse leger. In 1886 kwam Captain Moses Harris met zijn manschappen naar het park. Gedurende de eerste vijf jaren leefden de militairen onder primitieve omstandigheden in tijdelijke gebouwen. In 1890 werd gestart met de bouw van Fort Yellowstone. Tot aan het jaar 1910 werd het Fort regelmatig uitgebreid, op gegeven moment leefden er 324 militairen in het park, sommigen samen met familie en met niet-militair personeel. De gebouwen hebben nu de status “National Historic Landmark”.
In deze omgeving bevinden zich onder de grond grote hoeveelheden calciumcarbonaat. Doordat het water onder de grond heet is, kan het, in tegenstelling tot koud water, gemakkelijk calciumcarbonaat oplossen en mee omhoog voeren. Boven de grond koelt het water echter af. Het calciumcarbonaat kristalliseert dan als witte kalksteen uit en vormt allerlei terrassen, waarover het water uitstroomt. Geschat wordt dat er in totaal per minuut bijna 2000 liter water uit de heetwaterbronnen van Mammoth Hot Springs stroomt. Per dag voert dit water ongeveer 2000 kg kalksteen mee omhoog. De terrassen veranderen dan ook voortdurend van vorm. Sommige van de terrassen zijn mooi gekleurd. Dit wordt veroorzaakt door de algen en bacteriën die in het warme water leven. Als er onder of boven de grond echter iets gebeurt, en er stroomt geen heet water meer over de terrassen, dan krijgen de terrassen de kleur grijs en verliezen hun schoonheid. Dit proces gebeurt continu. Sommige van de mooiste terrassen van vroeger zijn nu grijs en oninteressant. De terrassen zijn in twee groepen verdeeld, de Lower Terraces en de Upper Terraces.
 
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
  • Lower Terrace Interpretive Trail
    Lengte: ruim 2 kilometer  (heen en terug)
    Hoogteverschil: 90 meter
    Rondom de Lower Terraces zijn houten voetpaden aangelegd, waardoor je alles van dichtbij kunt bekijken. Je kan hier een brochure kopen waarin informatie over de terrassen wordt gegeven. Het kan door de nabijheid van de bronnen erg warm zijn tijdens deze wandeling. Bovendien is er vrijwel geen schaduw. De meest noordelijke gelegen bezienswaardigheid is de 11 meter hoge Liberty Cap, zo genoemd vanwege de gelijkenis met het hoofddeksel van de patriotten tijdens de Revolutionary War. Vervolgens loop je langs terrassen met de namen Palette Spring, Cleopatra Terrace en Minerva Terrace. Het laatste gedeelte van de wandeling gaat vrij steil omhoog, naar een observatieplatform vanwaar je zicht hebt op Canary Spring en New Blue Spring. Het gebied is voortdurend aan verandering onderhevig, soms drogen bronnen op en verschijnen er weer nieuwe. Zo was Minerva Terrace enkele jaren geleden absoluut het mooiste deel van Mammoth Hot Springs, maar doordat er geen water meer over stroomt is het terras nu grauw en grijs. Op dit moment (2007) zijn de kleuren het mooist bij Canary Spring. Als je de klim naar boven wilt vermijden, kan je Canary Spring ook met de auto bereiken, via de Upper Terrace Loop Drive. De parkeergelegenheid is er echter beperkt.
De Upper Terrace Loop Drive begint ongeveer 2 mijl ten zuiden van het Visitor Center. Via deze smalle eenrichtingweg (niet geschikt voor grote voertuigen) kan je rondom de Upper Terrace Area rijden, je hebt ook uitzicht op de Lower Terraces Area. De Upper Terrace Loop Drive is 1,5 mijl lang; tijdens de wintermaanden is de weg gesloten. De mooiste terrassen hier zijn Orange Spring Mound en de helder witte Angel Terrace.
Er zijn nog diverse andere wandelingen mogelijk in dit gebied, zoals de Clematis Gulch Trail, de Beaver Ponds Trail en de Bunsen Peak Trail.
 
copyright © hanz meulenbroeks 
 
Van Mammoth Hot Springs naar Roosevelt
Vier mijl ten oosten van Mammoth Hot Springs ligt in het gebied Lava Creek de waterval Undine Falls. Dit is een ‘three-step’ waterval, waarbij het water in drie verschillende trappen naar beneden valt. De totale hoogte van Undine Falls bedraagt 18 meter.copyright © hanz meulenbroeksJe kan de waterval zien vanaf een uitkijkpunt direct langs de weg.
Een paar honderd meter verder ligt de Lava Creek Bridge Picnic Area. Hier begint de:
  • Lava Creek Trail
    Lengte:  5,6 kilometer  (enkel)
    Hoogteverschil:  230 meter
    Het pad loopt tussen de picknickplaats en de North Entrance Road. Het eindigt dicht bij de camping in Mammoth Hot Springs. Als je bij Lava Creek Bridge begint, heb je te maken met een aflopend pad. Loop je in tegengestelde richting, dan moet je klimmen. Je daalt vrij steil af in Lava Creek Canyon, je komt dicht bij Undine Falls. Daarna loop je door de canyon, je volgt Lava Creek tot je na 4 kilometer Gardner River bereikt. De wandeling eindigt bij een brug over Gardner River.
Zeven mijl ten oosten van Mammoth Hot Springs begint de Blacktail Plateau Drive, die over een afstand van 8 mijl ongeveer parallel loopt aan de hoofdweg. Het is een onverharde eenrichtingweg (van west naar oost) die door een gebied komt waar veel dieren voorkomen, zoals antilopes en elanden. Soms kan je hier ook bizons zien. Het komt regelmatig voor dat automobilisten moeten stoppen om de dieren niet lastig te vallen. De vegetatie is hier erg mooi, vooral in de herfst. Het duurt 45 tot 60 minuten om deze omweg te nemen. De Blacktail Plateau Drive is toegankelijk voor fietsers. Kort voor Roosevelt kan je The Petrified Tree bezichtigen. Oorspronkelijk stonden hier drie bomen die bedolven zijn geweest door vulkanisch as, en daardoor versteenden. Toeristen hebben de twee andere bomen onherstelbaar beschadigd, door delen ervan af te breken en als souvenir mee te nemen. De enig overgebleven boom wordt nu beschermd door hekken. 3,5 mijl voordat je Tower Junction bereikt begint aan de linkerkant van de weg een korte, onverharde zijweg. De weg eindigt bij een parkeerplaats, waar de volgende trail begint:
  • Hellroaring Creek Trail
    Lengte:  6,4 kilometer
    Nadat je een klein stukje door een bos bent gelopen, begin je aan een steile afdaling die eindigt bij de Yellowstone River Suspension Bridge. Je gaat de hangbrug over, en loopt dan opnieuw door een klein bosgebied met veel kleine rotsen. Direct voorbij dit bosgebied kom je in een heel open gedeelte, dat dichtbegroeid is met lage struiken (sagebrush). Je hebt hier een erg mooi zicht over het rondom gelegen heuvellandschap. De trail eindigt bij de snelstromende Hellroaring Creek, je loopt daarna via dezelfde weg weer terug. Het laatste stuk van de trail, als je via de switchbacks omhoog gaat, is erg zwaar.
 
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
TOWER / ROOSEVELT

Dit gebied is het hele jaar door per auto bereikbaar via de North Entrance. De weg naar Canyon Village is gesloten van oktober/november tot aan april/mei.
In Roosevelt zijn diverse voorzieningen aanwezig. Er is een Ranger Station, een camping, een hotel, een restaurant, een winkel, een tankstation en een paardenverhuurstation.

  • Lost Lake Trail
    Lengte: 6,4 kilometer   (loop)
    Beginpunt: achter Roosevelt Lodge
    Direct in het begin ga je 91 meter omhoog. De trail komt dan samen met de Roosevelt horse trail, er maken dus ook ruiters gebruik van dit pad. Je loopt naar het westen, naar Lost Lake. Je passeert de Petrified Tree parkeerplaats, en beklimt de heuvel aan de noordoostzijde daarvan. Daarna steek je een beekje over, en ga je terug naar de Roosevelt Lodge. Onderweg heb je kans om beren te zien.
Van Roosevelt naar de North East Entrance
copyright © hanz meulenbroeksIn het noordoosten van het park ligt Lamar Valley, omsloten door de Absaroka Mountains in Montana en Specimen Ridge in het zuiden. In dit gebied leven talrijke dieren, zoals wolven, grizzlyberen, bruine beren, adelaars, coyotes, poema’s, elanden, antilopes en ongeveer 500 bizons.
De beste momenten voor wildlife viewing zijn de vroege ochtend of de late avond. Neem een verrekijker mee!

De hevige bosbranden van 1988 hebben in Lamar Valley veel schade aangericht. Het gebied herstelt zich snel, maar de gevolgen van de branden zijn nog steeds zichtbaar.
In Lamar Valley liggen twee campgrounds, Slough Creek en Pebble Creek genaamd.
Van Roosevelt naar Canyon Village

copyright © hanz meulenbroeksDirect ten zuiden van Roosevelt valt het water van de Yellowstone River 40 meter omlaag. Deze bekende waterval heet Tower Fall. Je kan de waterval zien na een korte wandeling vanaf de vaak erg druk bezette parkeerplaats. Dicht bij Tower Fall ligt Calcite Springs. Je kan hier een korte wandeling maken over een houten boardwalk met trappen. Yellowstone River ligt hier diep beneden je; de rotswand aan de overzijde bestaat uit basalten kolommen die de overblijfselen zijn van een oude lavastroom.

Het gebied tussen Tower Fall en de verder naar het zuiden gelegen Mount Washburn heet Antelope Creek. Dit is een gebied waar veel grizzlyberen voorkomen. Om de beren te beschermen, is dit gedeelte van het park afgesloten voor bezoekers. Ter hoogte van de 7500 meter hoge Dunraven Pass wordt de weg omringd door bomen en weiden, waar tijdens de korte zomer veel bloemen bloeien. Ten zuiden van de pas ligt de Washburn Hot Springs Overlook, vanwaar je de Yellowstone Caldera kan zien. Op heldere dagen heb je hier een weids uitzicht.

 
CANYON VILLAGE 

copyright © hanz meulenbroeksDit gebied is niet per auto bereikbaar in de periode oktober/november tot april/mei.
De voorzieningen in Canyon Village bestaan uit een Visitor Education Center, een tankstation, een postkantoor, een hotel, een restaurant, een winkel en een paardenverhuurstation.
Ten westen van de weg tussen Roosevelt en Canyon Village stroomt de Yellowstone River door het spectaculair mooie ravijn Grand Canyon of the Yellowstone. De Yellowstone River heeft haar naam te danken aan de gele klei op de zandbanken in de buurt van de plaats waar de rivier samenvloeit met de Missouri.

Het ravijn, dat een lengte heeft van ongeveer 32 kilometer, werd pas veel later “Grand Canyon of the Yellowstone” genoemd.

Het heeft haar naam dus niet, zoals veel toeristen denken, te danken aan het gele gesteente dat hier veel voorkomt. De diepte varieert tussen 240 en 360 meter, en de breedte gaat van 450 tot 1200 meter. Het is een erg jong ravijn, waarschijnlijk niet meer dan 14.000 jaar oud. Vanuit Canyon Village kan je per auto diverse punten bereiken vanwaar je een schitterend uitzicht hebt op dit ravijn en op de beroemde watervallen Upper en Lower Falls. Vooral Lower Falls is erg indrukwekkend, de waterval is 93 meter hoog en dat is 2x zo hoog als de Niagara watervallen. Upper Falls is 33 meter hoog.

North Rim Drive

De North Rim Drive is een 4 mijl lange eenrichtingsweg, die begint aan de Grand Loop Road, ongeveer 1,2 mijl ten zuiden van het Visitor Center. Al snel nadat je de weg bent opgegaan kom je bij het beginpunt van de:

  • Brink of the Lower Falls Trail
    Lengte: 800 meter (heen en terug)
    Hoogteverschil: 180 meter
    Via een aantal switchbacks (bochten) daal je af naar een platform op een steenworp afstand van de top van de Lower Falls. Het water lijkt vanaf dit punt groen van kleur. Tijdens de lente zie je hoe hier per seconde 240.000 liter water over de rand valt, in de herfst is dit nog altijd zo’n 20.000 liter per seconde.

Lower Falls is vanaf diverse punten te zien. Als je de waterval van vrij dichtbij wilt bekijken, dan kan je kiezen voor de:

  • Red Rock Trail
    Lengte: 800 meter (heen en terug)
    Hoogteverschil: 150 meter
    Via een prachtig aangelegd wandelpad, tussen rotsen en bomen, ga je over een afstand van 400 meter continu omlaag. Het laatste deel bestaat uit een houten boardwalk met veel trappen. Uiteindelijk bereik je een platform direct naast een opvallend rode rots, vanwaar je van vrij dichtbij Lower Falls kunt zien. Via hetzelfde pad loop je terug naar de parkeerplaats, dit is een behoorlijk zware klim.

Je komt nu twee uitkijkpunten tegen. Vanaf Lookout Point kan je de Lower Falls goed zien, vanaf Grandview Point heb je zicht over het meest kleurrijke deel van de canyon. Een stuk voorbij Grandview Point begint aan de rechterzijde een 0,8 mijl lange zijweg, die eindigt bij Inspiration Point. Voordat je dat uitkijkpunt bereikt rijd je langs een granieten rotsblok ter grootte van een huis; deze rots, die Glacial Boulder wordt genoemd, is zo’n 80.000 jaar geleden door een gletsjer vanuit de Beartooth Mountains naar deze plek gevoerd. Bij Glacial Boulder begint de volgende wandeling:

  • Cascade Overlook Trail
    Lengte: 2,4 kilometer (heen en terug)
    Deze trail begint bij Glacial Boulder. Vandaar is het 1200 meter lopen naar de Silver Cord Cascade Overlook. Je ziet hier hoe aan de overkant van het ravijn het water van Surface Creek trapsgewijs ruim 1000 meter het ravijn in valt.

Als je - aan het einde van de zijweg - naar het links gelegen uiteinde van de parkeerplaats loopt, kan je Yellowstone River een heel stuk stroomafwaarts tussen de boomrijke wanden van de canyon zien stromen. Stroomopwaarts heb je het mooiste zicht als je vanaf de parkeerplaats 50 treden naar beneden gaat, aan deze kant zijn de rotswanden veel kaler en je kan hier dus goed zien hoe kleurrijk ze zijn. Heel in de verte kan je Lower Falls zien. Je rijdt via dezelfde weg terug naar de North Rim Drive. Je gaat via de North Rim Drive rechtsaf, je bereikt het Visitor Center ruim een halve mijl verder.

Een laatste uitkijkpunt aan de North Rim is niet bereikbaar vanaf de North Rim Drive, maar vanaf de Grand Loop Road. De parkeerplaats ligt ongeveer 1,5 mijl ten zuiden van het Visitor Center (en dus 0,3 mijl ten zuiden van het begin van de North Rim Drive). Vanaf de parkeerplaats kan je via ongeveer 60 traptreden afdalen naar een platform dat ligt naast de top van de Upper Falls. Met z’n 33 meter hoogte is deze waterval beduidend minder hoog dan de Lower Falls, maar toch is ook dit natuurverschijnsel erg indrukwekkend om te zien. Je bevindt je hier zo dicht bij de waterval, dat je de trilling die door het neerstortende water wordt veroorzaakt kunt voelen.

  • North Rim Trail
    Lengte: 4,8 kilometer (enkele afstand)
    De North Rim Trail volgt de noordelijke rand van de canyon over een afstand van bijna 5 kilometer. Het wandelpad gaat van de parkeerplaats van de Brink of the Lower Falls tot aan Inspiration Point. Crystal Falls is een erg mooie waterval die uit drie gedeeltes bestaat, die samen 39 meter hoog zijn. Als je deze waterval wilt zien, hoef je maar een klein stukje van de North Rim Trail te lopen. Parkeer je auto op de parkeerplaats bij de Brink of the Upper Falls, en loop terug via de weg tot aan het bordje “North Rim Trail”. Vandaar is het nog maar een paar minuten lopen tot aan Crystal Falls
 
 copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks 
South Rim Drive

De eerstvolgende zijweg van de Grand Loop Road is de South Rim Drive. Deze weg ligt 1 mijl ten zuiden van het einde van de North Rim Drive. Zoals de naam al zegt, kan je vanaf deze weg de uitkijkpunten aan de zuidelijke kant van de Grand Canyon of the Yellowstone bereiken. Allereerst steek je via de Chittenden Bridge de rivier over, en passeer je een picknickplaats. Vervolgens kan je via een korte zijweg naar een parkeerplaats. Vlak bij de parkeerplaats ligt het Upper Falls Viewpoint, zoals de naam al aangeeft kan je vanaf dat uitkijkpunt Upper Falls bezichtigen. Op de achtergrond zie je de oude Canyon Bridge. Als je de waterval van nog wat dichterbij wilt zien, loop dan vanaf het Upper Falls Viewpoint via een wandelpad (de South Rim Trail) in de richting van de waterval tot aan een bruggetje. Het uitkijkpunt vanaf dat bruggetje heeft geen officiële naam, maar vooral in de ochtend is dit toch een erg mooie plek omdat je dan een regenboog in het water kunt zien. Aan de andere kant van de parkeerplaats begint de Uncle Tom’s Trail.

  • Uncle Tom’s Trail
    Hoogteverschil: 150 meter
    De Uncle Tom’s Trail is vernoemd naar “Uncle” Tom Richardson, die in het begin van de vorige eeuw bezoekers begeleidde die een stukje in de canyon af wilden dalen. De trail bestaat uit enkele geasfalteerde hellingen en daarna 328 traptreden van geperforeerd staal. Via deze traptreden leg je ongeveer ¾ deel van de afstand naar de bodem van de canyon af. De trail eindigt bij een klein platform, vanwaar je een prachtig zicht hebt op Lower Falls en op Yellowstone River (stroomopwaarts). Je kan soms een dubbele regenboog in de mist boven het water zien. De klim terug omhoog is behoorlijk zwaar. Tijdens de wintermaanden is de trail afgesloten, en ook tijdens de lente en de herfst kan het voorkomen dat je hier niet mag lopen.

De South Rim Drive is ruim 1,5 mijl lang. De weg eindigt bij een grote parkeerplaats, vanaf die parkeerplaats kan je via een kort pad en een klein aantal traptreden naar Artist Point lopen. Dit is het meest bekende uitkijkpunt in Canyon, je kan hier zowel stroomopwaarts als stroomafwaarts een heel stuk de kleurrijke canyon inkijken. Recht voor je zie je Lower Falls tussen de canyonwanden in.

  • South Rim Trail
    Totale lengte: 10,4 kilometer  (heen en terug)
    Je kan ook via een gedeeltelijk verhard pad langs de zuidrand van de canyon lopen. Onderweg passeer je diverse punten vanwaar je de beide watervallen en de canyon goed kan zien. Het pad begint bij de Chittenden Bridge. De afstand naar Artist Point is 2,8 kilometer (enkel) en naar Point Sublime 5,2 kilometer (enkel).
 
copyright © hanz meulenbroeks  copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
Van Canyon Village naar Yellowstone Lake

De weg volgt hier de meanderende Yellowstone River door de Hayden Valley. Toen de grote gletsjers hier verdwenen, was Yellowstone Lake veel groter dan nu, en dit hele gebied stond destijds onder water. Het meer liet zout en een ondoordringbare laag klei achter, een ondergrond waarop bomengroei vrijwel niet mogelijk is, maar waarop wel vele soorten struiken voorkomen. In de drassige gedeeltes tref je hier veel watervogels aan, waaronder witte pelikanen en ‘trumpeter swans’. In de open gebieden leven elanden, bizons en incidenteel ook grizzlyberen.

Mud Volcano Area
Onderweg passeer je de bijzonder zure Mud Volcano Area. IJzersulfide is verantwoordelijk voor het hier voorkomende donkergrijze en donkerbruine water, terwijl hydrogen sulfide zorgt voor een duidelijk aanwezige rotte-eierenlucht.

copyright © hanz meulenbroeksTussen de Yellowstone River en de weg ligt Sulphur Caldron, een bron met een uitzonderlijke zure pH-waarde van bijna 1.2. Een specifieke bacterie zorgt hier voor een gele kleur, die contrasteert met de donkere kleuren van de omgeving. De andere bezienswaardigheden van Mud Volcano Area liggen net ten zuiden van Sulphur Caldron, aan de andere kant van de weg. Dragon’s Mouth Spring is een turbulente hete bron met een spelonkachtige mond. De bron is 5,5 bij 11 meter groot, 5 meter diep, en de temperatuur in de bron is ruim 76° C. Het lijkt of er veel water uit de opening van de bron stroomt, maar dat is bedrieglijk doordat veel van datzelfde water ook weer op een ritmische manier terugstroomt. Tijdens de laatste jaren is deze bron wel minder actief geworden. De modderbron Mud Volcano, 8 bij 11 meter groot, 5 meter diep, en met een temperatuur van ruim 84° C, was vroeger bijzonder actief. Maar tegenwoordig is het een vrij rustig keteldal, waaruit incidenteel nog gassen omhoog komen. De laatste bezienswaardigheid in dit gebied is Black Dragon’s Caldron, 24 bij 61 meter groot, en 11 meter diep. De temperatuur in deze bron bedraagt 88° C. Black Dragon’s Caldron is ontstaan in de winter van 1947-1948, doordat thermische activiteiten zich via een barst in de aardkorst vanaf Sour Lake verplaatsten. Door een explosie in 1984 raakten bomen ontworteld, en werd de omgeving bedekt onder een zwarte laag modder. 3 mijl ten noorden van Fishing Bridge ligt een stroomversnelling in de Yellowstone River, de LeHardy Rapids. In de lente kan je zien hoe forellen tegen de stroomversnelling in de rivier opzwemmen, richting Yellowstone Lake. De LeHardy Rapids kunnen worden bekeken vanaf een speciaal hiervoor aangelegd platform, dat in de lente vaak wordt gesloten om de leefomgeving van een speciale eendensoort (harlequin ducks) te beschermen. Helaas zijn de eenden toch uit dit gebied weggetrokken.

 
copyright © hanz meulenbroeks
 
YELLOWSTONE LAKE
Dit gebied is niet per auto bereikbaar in de periode oktober/november tot april/mei.

Met een oppervlakte van 341 km² is Yellowstone Lake het grootste hoog gelegen meer van Noord-Amerika. Het ligt 2.357 meter boven de zeespiegel. Het meer is ongeveer 32 kilometer lang en 23 kilometer breed, en heeft een kustlijn van 177 kilometer. Het water bevriest in december of januari, en ontdooit pas eind mei of begin juni.
De bodem van het meer is geologisch gezien hetzelfde als de rest van het park: er zijn geisers, bronnen en diepe ravijnen. Het diepste punt is, voor zover bekend, een 125 meter diepe kloof net ten oosten van Stevenson Island. In het noorden is bij Mary Bay een temperatuur gemeten van 122° C.
Ten noorden van het meer gaat een zijweg van de Grand Loop Road in oostelijke richting, naar de East Entrance. Deze splitsing heet Fishing Bridge Junction, en wordt ook ooit Lake Junction genoemd.
 
Van Fishing Bridge Junction naar de East Entrance
Direct voorbij de splitsing, nabij de plek waar de Yellowstone River vanuit het meer stroomt, ligt het plaatsje Fishing Bridge. De plek is vernoemd naar een in 1902 gebouwde brug, vanwaar vroeger veel op forel gevist werd. De huidige brug werd in 1937 gebouwd en lijkt veel op het oorspronkelijke bouwwerk. Het aantal forellen nam sterk in aantal af, en sinds 1973 is het daarom niet langer toegestaan hier te vissen. Het is nu nog wel een goede plek om naar forellen te kijken.
In Fishing Bridge tref je de volgende voorzieningen aan: een Visitor Center, een tankstation, een restaurant, een winkel en een trailerpark met douches en wasserette. Voorbij Fishing Bridge volgt de weg eerst de noordoostzijde van Yellowstone Lake. 1,5 mijl voorbij Fishing Bridge Junction ligt het beginpunt van de:
  • copyright © hanz meulenbroeksPelican Creek Trail
    Lengte:  1,5 kilometer  (loop)
    Hoogteverschil:  vrijwel geen
    Deze korte maar gevarieerde trail begint bij de westzijde van de Pelican Creek Bridge. Door een bosgebied loop je naar de rand van Yellowstone Lake. Daarna ga je via een houten wandelpad door het moerassige gebied naast Pelican Creek terug naar het beginpunt van de wandeling. In dit gebied komen veel vogels en dieren voor, o.a. pelikanen, otters en elanden. De wandeling is vooral mooi tijdens de vroege ochtend of in de avond.
Nog eens 1,2 mijl verder ligt een parkeerplaats bij het meertje Indian Pond. Hier begint de:
  • Storm Point Trail
    Lengte:  3 kilometer
    Hoogteverschil: weinig
    De trail begint in een open weidegebied, gaat langs Indian Pond en buigt dan af naar het westen, de bossen in. Je loopt naar Storm Point, vanwaar je een goed uitzicht hebt over Yellowstone Lake en de kust. Vaak trekt de wind hier halverwege de middag aan, waardoor op het water schuimachtige golven met witte kappen ontstaan. Dit effect is vooral heel sterk in Mary Bay. ’s Ochtends en later in de avond is het water meestal veel rustiger. In het rotsachtige gebied rondom Storm Point leeft een grote kolonie yellow bellied marmots.
De weg loopt vervolgens langs Steamboat Point (een fotogenieke plek met veel thermische activiteit) en Sedge Bay, en buigt dan weg van het meer, richting de East Entrance. Je passeert hier de rand van de Yellowstone Caldera. Een korte zijweg leidt naar Lake Butte Overlook, een hoog gelegen plek vanwaar je het meer goed kan zien.
Je passeert twee meertjes, Sylvan Lake en Eleanor Lake, waar picknickplaatsen zijn aangelegd. Vervolgens ga je via de 2.600 meter hoge Sylvan Pass de Absaroka Range over. De East Entrance ligt op een hoogte van 2.119 meter. Pas na 53 mijl bereik je de eerste grotere plaats ten oosten van het park, het stadje Cody.
 
Lake Village en Bridge Bay
Als je bij Fishing Bridge Junction de Grand Loop Road blijft volgen, dan kom je achtereenvolgens in de aan het meer gelegen plaatsen Lake Village en Bridge Bay. Hier zijn de volgende voorzieningen voor toeristen aangelegd: In Lake Village:  twee hotels met restaurant, een Ranger Station, een postkantoor, een medische hulppost en een winkel. In Bridge Bay:  een Ranger Station, een winkel, een camping en een haven. Je kan hier motorboten en roeiboten huren, en rondvaarten boeken.

In dit gebied kan je o.a. de volgende wandelingen maken:
  • Elephant Back Mountain Trail
    Beginpunt: 1,5 kilometer ten zuiden van Fishing Bridge Junction
    Lengte: 5 kilometer (loop)
    Hoogteverschil: 244 meter
    Het wandelpad gaat door een dichtbegroeid bos. Na anderhalve kilometer splitst het pad in tweeën, en vormt een lus. Je kan het beste via het minder steile rechterpad omhoog gaan, en via de andere kant teruglopen. Boven heb je een geweldig uitzicht over Yellowstone Lake en de omgeving.
  • Natural Bridge Trail
    Beginpunt: dichtbij de ingang van de camping in Bridge
    Lengte: 5 kilometer (heen en terug)
    Hoogteverschil: ruim 30 meter
    Natural Bridge is een 18 meter hoge rots waarin een gat is ontstaan door de eroderende krachten van Bridge Creek. Vanaf de camping loop je eerst 800 meter door een bos. Het wandelpad komt dan samen met de weg, die je gedurende 1600 meter volgt. Het laatste gedeelte naar Natural Bridge gaat sterk omhoog, via een bochtig pad. Informeer vooraf of de trail gelopen mag worden, soms komen in dit gebied beren voor die op jacht zijn naar forellen; het wandelpad wordt dan gesloten. Dit komt vooral voor aan het eind van de lente en het begin van de zomer.
Van Bridge Bay naar West Thumb
Net ten zuiden van Bridge Bay ligt de korte zijweg Gull Point Drive. Deze weg loopt vlak langs de rand van Yellowstone Lake, en biedt talrijke mogelijkheden voor een picknick of een mooie wandeling langs het meer. De Gull Point Drive komt weer uit op de Grand Loop Road.
De Grand Loop Road volgt hierna zelf ook de kustlijn van het meer, onderweg liggen diverse picknickplaatsen. Ter hoogte van West Thumb komt de weg uit op een splitsing, de West Thumb Junction. Linksaf ga je naar de South Entrance, rechtsaf vervolg je de Grand Loop Road richting Old Faithful.
 
West Thumb en Grant Village
Aan de zuidwestelijke zijde van Yellowstone Lake liggen nog twee plaatsen met toeristische voorzieningen.
In West Thumb:  een informatiestation en een boekenwinkel
In Grant Village:  een Ranger Station, een tankstation, een winkel, een postkantoor, een hotel, een restaurant en een camping met douches en een wasserette.
Kort voor de West Thumb Junction ligt een parkeerplaats tussen de weg en Yellowstone Lake. Daar beginnen de volgende wandelpaden
  • West Thumb Geyser Basin Trail
    Lengte:  1 kilometer  (loop)
    Hoogteverschil:  weinig
    Vanaf de parkeerplaats loop je over een houten boardwalk langs het basin en langs de kust van Yellowstone Lake. West Thumb Geyser Basin is een van de kleinste geiser basins in het park, maar de ligging ervan, direct naast Yellowstone Lake, is ontzettend mooi. Enkele van de mooiste bezienswaardigheden hier zijn de symmetrische gevormde Fishing Cone, de diepe en kleurrijke Abyss Pool, en de Thumb Paint Pots, die constant modderkegels bouwen. De andere geisers in dit basin heten:  Twin Geysers, Black Pool, Lakeshore Geyser, Blue Funnel Spring en Surging Spring.
 
copyright © hanz meulenbroeks
 
  • Yellowstone Lake Overlook Trail
    Lengte: 3 kilometer (heen en terug)
    Hoogteverschil: 120 meter
    Het wandelpad ligt aan het begin van de West Thumb Geyser Basin parkeerplaats. Je loopt grotendeels over vrij vlak terrein, behalve tijdens het laatste gedeelte vóór het uitkijkpunt. Daar moet je namelijk een redelijk pittige klim van zo’n 120 meter maken. Je komt uit bij een bergweide, vanwaar je een indrukwekkend uitzicht hebt over West Thumb, Yellowstone Lake en de Absaroka Mountains.
  • Duck Lake Trail
    Lengte: 1,6 kilometer (heen en terug)
    Je klimt omhoog naar de top van een kleine heuvel, vanwaar je Duck Lake en Yellowstone Lake kan zien. De grote branden van 1988 hebben hier veel schade aangericht, de gevolgen daarvan zijn nog steeds goed zichtbaar. Je daalt daarna weer af richting Yellowstone Lake.
Eén van de eerste dingen die in het relatief nieuwe Grant Village werden aangelegd, was een dure, prestigieuze haven. Twee jaar later bleek echter dat er tijdens de bouw ernstige structurele fouten waren gemaakt, de haven was niet langer bruikbaar. Daarna is nooit meer geprobeerd dit gebied te verbeteren, de haven is nu een ruïne. Ook aan de aanleg van wandelpaden is hier niet veel aandacht besteed, er bestaat alleen de mogelijkheid tot een korte wandeling langs de kustlijn van het meer:
  • Grant Village Lakeshore Stroll
    Lengte: 3,2 kilometer (heen en terug)
    Hoogteverschil: weinig
    Beginpunt: Grant Village Campground
    Dit is het enige wandelpad in de Grant Village Area. Via een metalen ‘swinging bridge’ ga je een beek over waarin veel forellen leven; daarna daal je af naar het meer. Je volgt de kustlijn tot aan de verlaten haven. In het zwarte zand van het strand worden soms nog pijlpunten gevonden van de oorspronkelijke bewoners van dit gebied.
Van Grant Village naar South Entrance
Enkele mijlen ten zuiden van Grant Village passeer je op een hoogte van 2.435 meter de Continental Divide, de Rocky Mountains bergrug die Amerika als het ware in tweeën verdeeld. Het water aan de ene zijde stroomt af via de oostzijde, het water aan de andere kant via de westzijde. Op dit punt begint de:
  • Riddle Lake Trail
    Lengte: 5,6 kilometer (heen en terug)
    Hoogteverschil: 20 meter
    Via een hobbelig, maar relatief toch vrij vlak terrein loop je tussen de bomen (lodgepole pines) door. Riddle Lake is een pitoresk klein meer, gedeeltelijk bedekt door waterlelies. In dit gebied komen veel elanden, beren en watervogels voor. Bij het meer kan je de Red Mountains en Mount Sheridan zien. Vanwege de aanwezigheid van beren blijft het wandelpad gesloten tot half juli.
De weg loopt direct langs Lewis Lake. Direct voorbij het meer ligt de rand van de Yellowstone Caldera. Op dit punt ligt een van de meest gefotografeerde watervallen van het park, Lewis Falls. Het is een 9 meter hoge waterval, die vanuit de auto goed te zien is. Er is een parkeerplaats vlakbij de Lewis Bridge, vanwaar je de waterval kan fotograferen. De weg volgt de Lewis River verder tot aan de South Entrance. Net voor de ingang kom je nog een waterval tegen, Moose Falls genaamd. Ook deze waterval is 9 meter hoog, en kan worden bezichtigd na een korte wandeling vanaf de parkeerplaats.
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
OLD FAITHFUL AREA 
Dit gebied is niet per auto bereikbaar van oktober/november tot april/mei.
 
Van West Thumb naar Upper Geyser Basin
copyright © hanz meulenbroeksTijdens de 17 mijl lange rit van West Thumb naar Upper Geyser Basin passeer je twee maal de Continental Divide. Het met waterlelies overdekte meertje Isa Lake ligt precies op deze scheiding, tijdens de lente stroomt het water vanuit dit meertje deels naar de Atlantische Oceaan, en deels naar de Pacific! Kort voor je Upper Geyser Basin bereikt, kan je vanaf een klein platform een serie watervallen en stroomversnellingen zien in de Firehole River. Samen worden die de Kepler Cascades genoemd.
  • Lone Star Geyser Trail
    Beginpunt: dicht bij de parkeerplaats bij de Kepler Cascades
    Lengte: 8 kilometer
    Hoogteverschil: weinig
    Dit is een eenvoudige wandeling die deels over een oude weg naast de Firehole River gaat. Ook fietsers mogen gebruik maken van deze weg, behalve tijdens het laatste stuk dat naar de Lone Star Geyser gaat. De geiser zelf is kegelvormig, en is 3,5 meter hoog. Vaak is er eerst een kleine eruptie, die ongeveer een half uur later wordt gevolgd door een indrukwekkende uitbarsting van zo’n 13 meter hoog, die soms wel een half uur aanhoudt. Deze grote uitbarstingen komen ongeveer een keer per drie uur voor.
Upper Geyser Basin (incl. Old Faithful)
De Upper Geyser Basin beslaat een gebied van 5 km², en bevat bijna een kwart van alle geisers in de wereld; een grotere concentratie is nergens anders te vinden. In dit gebied zijn de volgende voorzieningen aangebracht: een Visitor Center, een Ranger Station, twee tankstations, een medische kliniek, twee hotels met restaurant, en een postkantoor.   copyright © hanz meulenbroeksDe voetpaden die hier nabij de thermische bezienswaardigheden zijn aangelegd, hebben een totale lengte van 11 kilometer. En net buiten de Upper Geyser Basin liggen nog diverse wandelpaden die naar in de buurt gelegen watervallen, meertjes ed. gaan. In het Visitor Center hangt links naast de balie een bord waarop wordt aangegeven binnen welke tijden de zes meest betrouwbare geisers waarschijnlijk uit zullen barsten. Dit wordt aangegeven door een tijdstip met daarbij een marge, die zowel vóór als ná het genoemde tijdstip geldt. Dus als er staat “Grand Geyser – 3.00 pm – within 2 hours”, dan betekent dat dat Grand Geyser waarschijnlijk uit zal barsten tussen 1 uur en 5 uur ’s middags. De zes geisers die op dit bord worden vermeld zijn: Old Faithful, Grand Geyser, Daisy Geyser, Riverside Geyser, Castle Geyser en Great Fountain Geyser. De eerste vijf liggen in het Upper Geyser Basin, Great Fountain Geyser ligt wat verder naar het noorden aan de Firehole Lake Drive. Op de balie liggen briefjes waarop je de genoemde tijden kunt overschrijven. Houd er rekening mee dat de loopafstanden in het basin vrij groot zijn, zo ligt bijvoorbeeld Riverside Geyser op ongeveer 2 kilometer afstand van het Visitor Center. Met behulp van de genoemde tijden en de plattegrond kan je proberen je bezoek aan de Upper Geyser Basin zodanig in te delen, dat je de uitbarsting van twee of drie geisers mee kunt maken. De Upper Geyser Basin wordt verdeeld in een zuidelijk en een noordelijk gedeelte.
Het zuidelijke deel van de Upper Geyser Basin

copyright © hanz meulenbroeks

 
copyright © ontdek-amerika.nl
Old Faithful Geyser
 

1. Old Faithful Geyser
Old Faithful heeft z’n naam in 1870 gekregen omdat de erupties steeds precies op tijd gebeurden. De gemiddelde tijd tussen de erupties is in de loop van de tijd wel iets langer geworden, als gevolg van aardbevingen en vandalisme, maar toch is het nog steeds een zeer betrouwbare geiser. De erupties vinden gemiddeld 1x per 91 minuten plaats. Elke uitbarsting duurt 1,5 tot 5 minuten; er wordt dan 14.000 tot 32.000 liter kokend water omhooggespoten tot een hoogte die varieert van 30 tot 55 meter.

2. Anemone Geyser
Van alle geisers is dit, zover je daarvan kan spreken, de "liefste" geiser. De Amerikanen zouden hem omschrijven met het woordje 'cute'. De Anemone Geyser is een heen klein geisertje dat prachtig het hele eruptie-proces van een geiser weergeeft. Hij barst om de zeven minuten uit. Eerst zie je het water de kegel van de geiser vullen, waarna het water over de rand stroomt. Dan pruttelt en sputtert het geisertje gedurende zo'n 2 à 3 minuten, waarbij het water zo'n 1 à 3 meter omhoog spuit. Vervolgens eindigt de eruptie weer en stroomt het water terug in de kegel van de geiser, waarbij je een "familair gurgling sound" hoort.

3. copyright © ontdek-amerika.nlPlume Geyser
Bij deze geiser kan je elke 20 tot 40 minuten 3 tot 5 korte uitbarstingen zien, waarbij het water ongeveer 8 meter hoog komt. Dit is een vrij jonge geiser, die ontstaan is door een stoomexplosie in 1922. Plume Geyser ligt dicht bij de boardwalk, zodat je de erupties goed van dichtbij kan bekijken.

4. Beehive Geyser
Dit is een van de meest spectaculaire geisers. Het water wordt tijdens een 4 tot 5 minuten durende eruptie omhoog geperst door een nauwe kegel, waardoor het soms wel een hoogte bereikt van 40 tot 55 meter. De uitbarstingen vinden niet regelmatig plaats, soms kan er 7 uur tussen zitten, soms ook een hele dag. En er zijn ook tijden dat de geiser enkele weken of maanden slapend is. Een kleine opening net ten oosten van de geiser wordt ook wel eens de Beehive Indicator genoemd. Als hier een kleine eruptie plaatsvindt, dan volgt de uitbarsting van Beehive Geyser meestal 10 tot 20 minuten later.

5. Heart Spring
De geoloog George Marler vond dat de vorm van deze bron op een menselijk hart lijkt. Vandaar dat hij de bron in 1959 de naam Heart Spring gaf. De bron is aan de oppervlakte 2 bij 3 meter groot, en  4,5 meter diep. Heart Spring onderscheidt zich van de vele andere bronnen in het park door z’n heldere kleuren.

6. Lion Group of Geysers
Dit is een groep van vier geisers, die ondergronds met elkaar verbonden zijn. De namen zijn: Lion, Lioness, Big Cub en Little Cub. Een eruptie wordt meestal vooraf gegaan door het plotselinge uitstoten van stoom, dat gepaard gaat met een diep brullend geluid. De erupties vinden plaats op onregelmatige tijden, de groep is soms niet actief.

7. Aurum Geyser
Dit is een mooi voorbeeld van een ‘cone-type geyser’. Soms is Aurum Geyser erg regelmatig, en kan je ongeveer 1x per drie of vier uur een eruptie verwachten. Maar er komen ook perioden voor waarin de geiser onvoorspelbaar is. Een uitbarsting duurt maximaal 90 seconden, en het water bereikt een hoogte van 4 tot 7 meter. Omdat de geiser dicht bij de boardwalk ligt, spat het water bij een krachtige uitbarsting over de toeschouwers heen. Dat voelt warm aan, maar is niet gevaarlijk.

copyright © ontdek-amerika.nl8. Doublet Pool
Twee hete bronnen vormen samen een saffierblauwe poel, die zeer geliefd is bij fotografen. Er zitten diverse complex gevormde randen op verschillende hoogten, waaruit kan worden opgemaakt dat het waterniveau vroeger lager moet zijn geweest. Zo nu en dan produceert de poel onhoorbare maar wel voelbare bonzen; je kan hierdoor ook het water in beweging zien komen. Dit is waarschijnlijk het resultaat van gas- en stoombellen die diep onder de grond vrijkomen.

9. Giantess Geyser
Dit is een geiser die maar twee tot zes keer per jaar uitbarst, maar dan wel bijzonder heftig. Net voor een uitbarsting kan je de omgeving voelen trillen als gevolg van ondergrondse stoomexplosies. Bij sommige erupties, die wel 12 tot 43 uur kunnen duren, bereikt het water een hoogte van 30 tot 60 meter. Het eerste uur is het meest spectaculair.

10. Solitary Geyser
Deze geiser werkt erg vaak, namelijk elke 4 tot 8 minuten. Een uitbarsting duurt ongeveer 1 minuut. Het water komt niet hoger dan 1,8 meter.

11. Observation Point
Boven op een heuvel ligt Observation Point, vanwaar je een compleet beeld hebt van de Upper Geyser Basin. Je bevindt je hier 76 meter boven Old Faithful.

12. Liberty Pool
Dit is een voorbeeld van een zogenaamde ‘lukewarm hot spring’; dat is een bron waarin het water soms zo koud is (lukewarm betekent ‘lauw’), dat er zelfs kikkers in kunnen leven.

13. Sawmill Geyser
Het is erg onvoorspelbaar hoe lang een eruptie van deze geiser duurt, dat kan enkele minuten zijn, maar ook 4 uur! Meestal bedraagt de interval tussen twee uitbarstingen 1 tot 3 uur. Het water draait in de krater, en daaraan heeft de geiser haar naam te danken.

14. Spasmodic Geyser
De geiser heeft z’n naam te danken aan het grillige uitbarstingspatroon. Het water en de stoom komen naar buiten door ongeveer 20 openingen die op twee kraters liggen. Tijdens een grote uitbarsting varieert de hoogte van de verschillende waterstralen van enkele tientallen centimeters tot enkele meters. Ook vanuit twee poelen komt water omhoog, tot 4 à  5 meter. De op onregelmatige tijden voorkomende uitbarstingen kunnen enkele minuten duren, maar houden soms ook een paar uur aan.

copyright © hanz meulenbroeks15. Grand Geyser
Dit is de grootste min of meer voorspelbare geiser ter wereld. Erupties vinden plaats met een interval van 7 tot 15 uur. Het water komt vanuit een grote poel omhoog, en heeft daardoor een heel ander effect dan bij Old Faithful. Daar zie je een rechte kolom, hier gaat het om een veel bredere uitbarsting. Als de geiser in werking treedt, zie je 1 tot 4 uitbarstingen die samen 9 tot 12 minuten duren. Het water kan 60 meter hoog komen.

16. Turban Geyser
De bolvormige sintelophopingen op de bodem van deze geiser deden de geoloog Dr. A.C. Peale denken aan het Turkse hoofddeksel de tulband (turban in het Engels). Turban Geyser is verbonden met Grand Geyser. Normaal gesproken barst Turban Geyser elke 15 tot 25 minuten uit, een eruptie duurt dan 4 tot 5 minuten. Als het water in Turban’s krater stijgt, bevordert dat de kans op een eruptie van Grand Geyser. Gelijktijdig vindt dan ook een eruptie van Turban’s geiser plaats, die dan echter blijft voortduren tot wel een uur nadat Grand Geyser weer tot rust is gekomen.

17. Crested Pool
Deze poel is 13 meter diep. Soms zakt de temperatuur zodanig dat het water alleen maar zachtjes pruttelt, maar vaak staat het ook volop te koken. Op zo’n momenten kan het water een meter of drie omhoog spatten. Nabij de bodem is ooit een temperatuur van 114° C gemeten.

18. Castle Geyser
Deze geiser heeft de grootste kegel (3,6 meter) en is waarschijnlijk de oudste geyser in het basin. Het patroon van de erupties is vaak veranderd, tegenwoordig vinden uitbarstingen plaats met intervallen van 10 tot 12 uur. Het water kan een hoogte van 27 meter bereiken. Een uitbarsting duurt 20 minuten, en wordt gevolgd door een lawaaierige stoomfase die nog eens een half uur duurt.

19. Orange Spring


Het noordelijke deel van de Upper Geyser Basin
 

copyright © hanz meulenbroeks1. Beauty Pool en Chromatic Spring
Dit zijn twee van de meest kleurrijke warmwaterbronnen in het park. In het midden is het water diepblauw, naar de randen toe gaat de blauwe kleur over in geel, oranje en rood. De mooie kleuren zijn onstaan door de aanwezigheid van specifieke bacteriën. Beide bronnen zijn met elkaar verbonden, als het water in de ene bron stijgt, daalt het in de andere.

2. Oblong Geyser
Oblong betekent ‘langwerpig, rechthoekig’, en de geiser heeft deze naam te danken aan de vorm van de krater. De groen-blauw getinte poel en de sintelrand eromheen zien er net zo indrukwekkend uit als de uitbarstingen van deze geiser. Oblong wordt niet tot de grote geisers gerekend, maar toch komt er tijdens een eruptie een grote hoeveelheid water vrij. Het bereikt daarbij een hoogte van 6 tot 12 meter. De interval tussen twee uitbarstingen bedraagt meestal 4 tot 13 uur.

3. Giant Geyser
In de jaren na 1955 was deze geiser niet actief. Daarna is er langzaam steeds meer activiteit ontstaan, er vindt nu elke 3 tot 10 dagen een eruptie plaats. Het zijn spectaculaire erupties, waarbij het water een hoogte bereikt tussen 55 en 76 meter. Giant Geyser heeft een indrukwekkende kegel die 3,5 meter groot is, met een aan de binnenzijde gemeten diameter van bijna 2 meter. De kegel is aan één zijde gebroken.

 
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
4. Grotto Geyser
De 2,5 meter hoge kegel van Grotto Geyser heeft een opvallend grillige vorm. Tussen twee erupties kunnen enkele uren zitten, maar ook wel ooit enkele dagen. Ze duren vaak wel erg lang, tot meer dan 10 uur. Uit de opening hoor je constant gorgelende geluiden komen.
 
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 

copyright © hanz meulenbroeks5. Riverside Geyser
Zoals uit de naam al opgemaakt kan worden, ligt deze geiser aan de oever van de Firehole River. Het is een van de meest pitoreske geisers; tijdens een uitbarsting kromt het water zich in een sierlijke boog over de rivier. De interval tussen twee uitbarstingen bedraagt ongeveer 7 uur; een uitbarsting kan worden voorzien doordat ongeveer 50 minuten van te voren het water in de krater begint te koken. Tijdens de eerste vijf minuten is de uitbarsting het meest heftig, daarna wordt de activiteit minder, en volgt er nog een periode waarin stoom wordt uitgeblazen.

6. Chain Lakes

7. Fan & Mortar Geysers
Deze twee dicht bij elkaar liggende geisers barsten meestal gelijktijdig uit. De erupties vinden zeer onregelmatig plaats, soms kunnen er wel enkele maanden tussen zitten. Het water van Mortar Geyser komt maximaal 24 meter hoog, terwijl dat van Fan Geyser een hoogte van 38 meter kan bereiken.

copyright © hanz meulenbroeks8. Morning Glory Pool
Dit is lang een van de favoriete bezienswaar-digheden van de toeristen geweest. Helaas heeft de bron veel te lijden gehad van vandalisme; bezoekers hebben letterlijk tonnen aan keien, munten, hout en ander afval in de bron gegooid. Hierdoor is de watercirculatie ernstig verstoord, waardoor de thermische activiteit verloren ging, en de temperatuur is gedaald.

9. Round Spring

10. The Daisy Group
Comet Geyser heeft van de drie geisers uit deze groep de grootste kegel, maar veruit de kleinste uitbarsting. Het water spettert bijna constant omhoog, maar komt daarbij meestal niet hoger dan 2 meter. Daisy Geyser is vrij betrouwbaar, je kan hier elke 2 tot 4 uur een eruptie zien. Het water gaat omhoog in een hoek van 70°, en bereikt een hoogte van 23 meter. De nabijgelegen Splendid Geyser is veel minder voorspelbaar. Het water komt hier soms wel 60 meter hoog.

11. Punch Bowl Spring
Rondom deze krater, die gevuld is met kokend water, heeft zich een ruim 70 centimeter hoge rand gevormd. De bron heeft een diameter van 3,6 meter, en is 9 meter diep.

Van Upper Geyser Basin naar Madison
Voorbij de Upper Geyser Basin buigt de Grand Loop Road naar het noorden, richting Madison. Onderweg kom je diverse bezienswaardigheden tegen:
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
  • Black Sand Basin Trail
    Lengte:  800 meter 
    Beginpunt:  0,6 mijl ten noorden van Old Faithful
    Dit is een basin met een kleine collectie juweelachtige geisers en kleurrijke heetwaterbronnen. Daarvan is de diepe Emerald Pool de bekendste. Ook Opalescent Pool is erg mooi. Hier zijn enkele bomen gedood door overstromend heet water; het dode hout wordt nu langzaam geïmpregneerd en mogelijk zullen hier in de loop der tijd versteende bomen ontstaan. Andere bezienswaardigheden in dit gebied zijn: Spouter Geyser, Cliff Geyser, Rainbow Pool en Sunset Lake.
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
  • Biscuit Basin Trail
    Lengte:  800 meter 
    Beginpunt:  3 mijl ten noorden van Old Faithful
    Via een houten wandelpad kan je de kleine geisers en poelen in dit basin bekijken. De voornaamste bezienswaardigheden zijn: de kleine maar wel erg actieve Rusty Geyser; de kristalhelder Sapphire Pool; Jewel Geyser, die regelmatig in een serie van 1 tot 5 erupties uitbarst; de zeer onregelmatige Shell Geyser; Avoca Spring, waar tijdens een eruptie het water diverse kanten tegelijk op spuit; en twee vlak bij elkaar gelegen bronnen die samen de Mustard Springs worden genoemd.
   
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 

Lower Geyser Basin beslaat een oppervlakte van 31 km², verdeeld over verschillende kleine groepen. De eerste groep daarvan wordt ook vaak “Midway Geyser Basin” genoemd:

  • Midway Geyser Basin Trail
    Lengte: 800 meter (loop)
    Beginpunt: 6 mijl ten noorden van Old Faithful
    Dit is een geïsoleerde thermische groep, die officieel deel uitmaakt van de verder naar het noorden gelegen Lower Geyser Basin. Via een houten wandelpad kan je een aantal erg grote heetwaterbronnen bekijken. Grand Prismatic Spring heeft een diameter van 110 meter, en is daarmee op twee na de grootste heetwaterbron ter wereld (de grootste ligt in Nieuw-Zeeland). De kleur van het water varieert van diep blauw in het midden, naar licht blauw, groen, geel en oranje. Excelcior Geyser was ooit de grootste geiser ter wereld, maar meer dan 100 jaar geleden hebben een aantal zeer krachtige erupties een gaslekkage veroorzaakt, waardoor veel van de thermische energie verloren ging. Door het kokende water binnenin de bron gaat Excelcior Geyser gehuld in een dikke laag stoom. Een andere mooie bron in dit gebied is Turquoise Pool, met een opvallende melkachtige witte bodem. Kleine mineralendeeltjes in het water zorgen voor een apart kleurenspel.
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks 
 
De tweede groep van Lower Geyser Basin kan worden bereikt via een korte zijweg. Via die weg bereik je een van de weinige plaatsen waar je geisers vanuit je auto kan bekijken. Al is het ook hier natuurlijk de moeite waard om uit te stappen.
  • Firehole Lake Drive
    Op deze weg geldt eenrichtingverkeer, je mag alleen in noordelijke richting rijden. De weg eindigt weer aan de Grand Loop Road. Langs de Firehole Lake Drive liggen veel geisers en heetwaterbronnen. Hier ligt o.a. de zeer spectaculaire Great Fountain Geyser. Dit is een grote geiser die ongeveer 1x per 10 uur uitbarst, waarbij het water dan 30 tot 60 meter hoog kan komen. De geiser is omgeven door circelvormige plateaus, die lijken op kleine vijvers. Bij de uitbarstingen overstromen deze plateaus. De Firehole Lake Drive wordt veel minder druk bezocht dan de Old Faithful Area, zodat je hier alle kans hebt om de natuur ongestoord op je in te laten werken. Tijdens de lente en het begin van de zomer wordt de weg soms afgesloten, om de beren die hier dan kunnen voorkomen te beschermen.
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks 
 

Terug op de Grand Loop Road, direct voorbij de uitrit van de Firehole Lake Drive, ligt de volgende groep die behoort tot de Lower Geyser Basin. Deze groep kan te voet worden bezocht:

  • Fountain Paint Pot Trail
    Lengte:  800 meter   (loop)
    Beginpunt:  8 mijl ten noorden van Old Faithful
    Er zijn vier verschillende soorten van thermische activiteit in Yellowstone National Park, en die zijn hier alle vier te zien. Je hebt hier geisers, heetwaterbronnen, modderpoelen en fumaroles (openingen waar gas of stoom uitkomt). Het gebied dankt haar naam aan een modderpoel met roze en grijze kleuren (het gevolg van ijzeroxide). Uit de bubbelende modder ontsnapt stoom en gas. In de lente en de vroege zomer is de kokende modder erg dun. Later in de zomer en in de herfst zit er minder vocht in de poel, waardoor de modder dikker wordt en allerlei vreemde vormen worden gecreëerd. Net nadat je de Nez Perce Creek bent gepasseerd, kom je links van de weg een korte zijweg tegen. Dit is de Fountain Flat Drive. Na 1,5 mijl bereik je het beginpunt van enkele wandelpaden die je in de gelegenheid stellen de geisers en heetwaterpoelen in het achterland te bekijken.
  • Firehole Canyon Drive
    De Firehole Canyon Drive is een zijweg, net ten zuiden van Madison, die parallel loopt aan de Grand Loop Road. Je mag alleen in zuidelijke richting rijden. De weg volgt de Firehole River, en daarin kan je de mooie stroomversnelling “Cascades of the Firehole” zien. Andere bezienswaardigheden zijn een 240 meter dikke laag lava, en de 12 meter hoge waterval Firehole Falls. Tijdens warme dagen is het toegestaan in de Firehole River te zwemmen.
MADISON en NORRIS AREA
Dit gebied is niet per auto bereikbaar van oktober/november tot april/mei.
Op de rand van de Yellowstone Caldera bereik je de splitsing Madison Junction. Hier vind je: een camping, een Ranger Station en een informatiecentrum. Dit informatiecentrum is gebouwd in 1929/1930, en is uitgeroepen tot National Historic Landmark. Madison Valley is een rustig gebied, waar de Firehole River en de Gibbon River samenkomen en samen verder gaan als de Madison River.
 
Van Madison naar West Entrance
Vanaf een kleine verkeershaven, 2 mijl ten westen van Madison Junction, heb je een uitzicht over Madison River. Direct daar tegenover ligt het slecht aangegeven begin van de:
  • Harlequin Lake Trail
    Lengte: 1 kilometer (heen en terug)
    Hoogteverschil: 36 meter
    Dit is een rustige, eenvoudige wandeling door een bosgebied dat werd getroffen door de grote branden van 1988. Het pad daalt langzaam af naar een lieflijk klein meer, dat werd vernoemd naar de eendensoort Harlequin Duck, die hier vroeger veel voorkwam.

Zo’n 9 mijl ten westen van Madison Junction ligt nog een slecht aangegeven houten wandelpad. Langs het pad staan enkele borden met uitleg over de omgeving, je kan die borden zien vanaf een grote verkeershaven.

  • Two Ribbons Trail
    Lengte: 2 kilometer (heen en terug)
    Dit gebied is zwaar getroffen door de grote branden van 1988. Het vlakke wandelpad bestaat helemaal uit een boardwalk, je loopt dicht langs de Madison River, tussen de verbrande bomen en door delen met sagebrush. Het is hier heel goed te zien hoe de natuur zich herstelt.
Van Madison naar Norris
De Grand Loop Road gaat vanaf Madison Junction verder in noordoostelijke richting, en loopt parallel aan de Gibbon River. Een paar honderd meter ten noorden van Madison Junction ligt een kleine parkeerplaats. Daar begint de:
  • Purple Mountain Trail
    Lengte: ruim 8 kilometer  (heen en terug)
    Hoogteverschil: 500 meter
    De wandeling begint aan de westelijke rand van de vochtige Gibbon River Meadow (weide). Als je eenmaal tussen de bomen komt, begint een steile klim op de 2.570 meter hoge Purple Mountain. Als je die klim ongeveer half hebt afgelegd, heb je tussen de bomen door een schitterend uitzicht over omgeving. De gevolgen van de Northfork Fire (1988) zijn hier nog goed zichtbaar
Vanaf een kleine parkeerplaats kan je de 26 meter hoge Gibbon Falls zien. Verder naar het noorden ligt de blauw-groene Beryl Spring, een van de heetste bronnen in Yellowstone.
  • copyright © hanz meulenbroeksMonument Geyser Basin Trail
    Lengte: 3,2 kilometer (heen en terug)
    Hoogteverschil:; ruim 200 meter
    Beginpunt: 9 mijl voorbij Madison Junction, bij de Gibbon River Bridge.
    De trail volgt de voet van een berg, stroomopwaarts langs de Gibbon River. Na ongeveer 1 kilometer begint het pad plotseling sterk te stijgen; voor deze zware klim heb je een goede conditie nodig. Het geiser basin bestaat uit een interessante collectie van slapende kegels in diverse maten en vormen.
  • Artist Paint Pots Trail
    Lengte: 1200 meter (loop)
    Hoogteverschil: 17 meter
    Beginpunt: 10 mijl voorbij Madison Junction
    De Artists Paint Pots vormen samen een groep geïsoleerd liggende modderpoelen, die hun naam te danken hebben aan het feit dat ze allerlei pastelkleuren hebben. Vanaf de parkeerplaats loop je eerst over een bospad dat ongeveer 500 meter lang is naar het basin toe, vervolgens kan je via een circelvormig pad door het basin heen lopen. In de lente en de herfst is de modder erg dun, en zie je het volop borrelen. Gedurende de zomer wordt de modder dikker, en de modderspetters vliegen dan 3 tot 4 meter hoog de lucht in. Er worden daardoor ook modderkegels gevormd, die weer in de modderpoelen verdwijnen als het weer vochtiger wordt. De Artists Paints Pots zijn onderdeel van het Gibbon Geyser Basin.
Norris
Bij Norris Junction splitst de Grand Loop Road zich. Je kan naar het oosten, richting Canyon Village, en naar het noorden, richting Mammoth Hot Springs. De bezoekersfaciliteiten hier bestaan uit een camping, twee musea en een boekwinkel. Het Norris Geyser Basin Museum is een erg mooi gebouw dat is opgetrokken uit hout en steen; het bevat een aantal bijzondere exposities. Het Museum of the National Park Ranger ligt dicht bij de camping, en is veel eenvoudiger van opzet. Het Norris Geyser Basin biedt een grote verscheidenheid aan thermische bezienswaardigheden. Er loopt een grote scheur in de rotsen onder de grond van Mammoth Hot Springs naar Norris, en die kruist een andere scheur die oostwaarts loopt van Hebgen Lake naar Norris. Door deze twee grote en diverse kleinere barsten kan water makkelijk naar beneden zakken, waar het wordt verhit en weer naar boven komt in de vorm van een heetwaterbron, een geiser, een modderpoel of een fumarole (stoomgat). Doordat in dit gebied zoveel thermische activiteit plaatsvindt, is het voortdurend aan verandering onderhevig. Door de hoge zuurtegraad is deze omgeving erg onaantrekkelijk voor planten en dieren. Norris wordt verdeeld in twee basins: Porcelain Basin en Back Basin.

copyright © hanz meulenbroeks

  1. Porcelain Springs
2. Blue Geyser
3. Whirligig Geysers
4. Whale's Mouth
5. Ledge Geyser
6. Black Growler Steam Vent
7. Congress Pool
8. Baththub Spring
9. Emerald Spring
10. Steamboat Geyser
11. Echinus Geyser
12. Arch Steam vent
13. Green Dragon Spring
14. Phillips Caldron
15. Yellow Funnel Spring
16. Porkchop Geyser
17. Pearl Geyser
18. Vixen Geyser
19. Veteran Geyser
20. Cistern Spring
21. Palpitator Spring
22. Monarch Geyser Crater
23. Minute Geyser
 
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
  • Porcelain Basin Trail
    Lengte: 2,5 kilometer  (loop)
    Hoogteverschil: weinig
    Beginpunt: bij het Norris Geyser Basin Museum
    Je ziet hier o.a. de Porcelain Terrace Springs, een bijzonder zuur gebied waar het plantenleven geen kans heeft. Door sulfur en ijzeroxide ligt hier een dunne, kwetsbare korst die geel en oranje gekleurd is en die voortdurend aan verandering onderhevig is. Black Growler Steam Vent is een stoomopening (fumarole) op de wand van een heuvel. De stoom heeft een temperatuur die varieert tussen de 93 en 138° C. Even verder ligt de op één na grootste geiser van dit gebied, Ledge Geyser, die met regelmatige tussenposen van 14 uur het water schuin omhoog spuit, tot een hoogte van bijna 40 meter. Congress Pool ziet er niet altijd hetzelfde uit, soms zie je water met een bleke blauwe kleur, op andere dagen is het een kokende modderpoel. De wandeltocht voert verder langs de slapende Blue Geyser en Little Whirligig Geyser, langs de heetwaterbron Whale’s Mouth en langs Crackling Lake.
 
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
  • Back Basin Loop Trail
    Lengte: 3,2 kilometer  (loop)
    Hoogteverschil: weinig
    Beginpunt:  bij het Norris Geyser Basin Museum
    Tijdens deze wandeling zie je o.a. de grootste geiser ter wereld: Steamboat Geyser. De geiser heeft lange periodes van inactiviteit, je hebt dan ook geluk als je getuige kunt zijn van een van de enorme uitbarstingen waarbij het water tot 115 meter hoog kan komen. De Cistern Spring is sinds 1966 getransformeerd van een kleine, grauwe poel naar een grote, kleurrijke terrasvormige poel. Als Steamboat Geyser uitbarst, staat Cistern Spring vrijwel helemaal droog. Het duurt dan ongeveer drie dagen voordat het water weer op het oude niveau terug is. Een bijzonderheid van de Echinus Geyser is dat deze niet alleen water maar ook allerlei mineralen mee omhoog spuit. Het gevolg is dat Echinus één van de zuurste geisers van de wereld is. Hij heeft een PH van 3.5 en is daarmee bijna even zuur als azijn. Tijdens de wandeling zie je nog een groot aantal andere geisers en bronnen.
 
copyright © hanz meulenbroeks copyright © hanz meulenbroeks
 
Van Norris naar Canyon Village
Deze 12 mijl lange weg wordt de Norris Canyon Road genoemd. Het is de weg die de Grand Loop Road van west naar oost met elkaar verbindt. De Virginia Cascades Road is een korte zijweg (eenrichtingverkeer van west naar oost) die parallel loopt aan de hoofdweg. Als je via de deze zijweg rijdt, zie je de Gibbon River in eerste instantie vrij diep beneden je stromen. In de rivier ligt de kleine stroomversnelling Virginia Cascades, het is wat lastig om hier te stoppen omdat de weg hier smal is en pullouts ontbreken. Voorbij de stroomversnelling is de Gibbon River veel rustiger en rijd je veel dichter langs het water. In dit gedeelte van de weg zijn wel pullouts aanwezig. 3 mijl ten oosten van Norris Junction, ongeveer op de plaats waar de Virginia Cascades Road eindigt, ligt een verkeershaven. Vandaar begint een wandelpad naar het lieflijke Ice Lake (500 meter enkele afstand) en Wolf Lake (6,5 kilometer enkele afstand).
 
Van Norris naar Mammoth Hot Springs
Nadat je drie kleine meertjes (Nymph Lake en de Twin Lakes) voorbij bent gereden, zie je rechts Roaring Mountain liggen, een berg met een groot aantal fumaroles (stoomgaten) op de wand. Honderd jaar geleden, toen de berg z’n naam kreeg, waren deze stoomgaten veel krachtiger dan tegenwoordig. De naam Roaring Mountain is dan ook niet meer zo passend als destijds. Even verder ligt een parkeerplaats waar een trail begint:
  • Grizzly Lake Trail
    Lengte: 6 kilometer (heen en terug)
    Het wandelpad gaat door een mooi weidegebied, en door een bosgebied dat twee maal, in 1976 en in 1988, getroffen is geweest door brand. Onderweg moet je een paar keer flink klimmen, al is dat steeds maar over een korte afstand. Grizzly Lake is een lang en smal meer, dat populair is bij vissers. Drassigheid en muggen kunnen de trail vooral in het vroege seizoen minder aangenaam maken.
4 mijl ten zuiden van Mammoth ligt de 14 meter hoge waterval Rustic Falls. De waterval is goed te zien vanaf een kleine parkeerplaats. Vooral in het begin van het seizoen is Rustic Falls mooi om te zien, vanaf midden juli wordt de waterstroom erg klein. Dicht bij de waterval begint de smalle onverharde weg Bunsen Peak Road. Deze weg wordt vooral gebruikt door hikers, mountain-bikers en – in de winter – door skiërs. Zowel de Grand Loop Road als de Bunsen Peak Road komen uit in de Mammoth Hot Springs Area.
 
ACTIVITEITEN

copyright © hanz meulenbroeksWandelen / Backcountry Hiking
In Yellowstone National Park zijn erg veel korte en lange wandelpaden aanwezig. Het gaat te ver om alle mogelijkheden op deze pagina te vermelden; in de bovenstaande tekst wordt alleen een beperkte selectie van de kortere wandelpaden beschreven. Voor actuele informatie over de wandelmogelijkheden kan je terecht bij een van de Visitor Centra. Voor lange trails in de backcountry, waarbij je gebruik kan maken van de backcountry campings, moet je maximaal 48 uur van te voren een Backcountry Use Permit halen bij het Ranger Station of het Visitor Center dat het dichtst ligt bij het begin van de trail die je gaat lopen. Er worden ook wandelingen georganiseerd die door Rangers worden begeleid, en waarbij je uitleg krijgt over de omgeving. Voor wandelingen die een halve dag duren moet je daags van te voren een ticket kopen bij een van de Visitor Centra. Kortere wandelingen zijn vaak gratis. Klik hier voor meer informatie.

Wildlife Watching
Het rijke en gevarieerde dierenleven in Yellowstone is minstens net zo bekend als de geisers in het park. Het hangt af van het seizoen, de weersomstan-digheden en het tijdstip van de dag waar je het meeste kans hebt om dieren te zien. Maar ook als je je vooraf goed informeert bij een van de visitor centers, blijft het een kwestie van geluk om dieren van dichtbij te zien.
Het is verboden dichter dan 100 yards (91 meter) bij beren te komen, voor andere dieren geldt een minimale afstand van 25 yards (23 meter).

  • Grizzlyberen:  Van de twee beersoorten in het park is de grizzlybeer de grootste. Als hij op vier poten staat is hij gemiddeld zo’n 1.25 meter hoog. Als hij recht overeind gaat staan heeft hij een lengte van meer dan 2 meter. Een grizzlybeer houdt geen winterslaap, maar is wel minder actief tijdens de koude maanden. copyright © hanz meulenbroeksHet zijn goede jagers, die al rennend in staat zijn grote dieren te doden. Ze komen vooral voor rondom Mount Washburn, in Hayden Valley en rondom Fishing Bridge. Er leven ongeveer 300 grizzlyberen in Yellowstone.

  • Bruine beren: De bruine beer heet op z’n Amerikaans ‘black bear’. Zijn soortnaam wordt daarom vaak foutief vertaald als zwarte beer. Deze verwarring komt mede doordat de bruine beer allerlei kleuren kan hebben, namelijk bruin, grijs en zwart. De bruine beer is meestal zo’n dertig centimeter kleiner dan de grizzlybeer. De populatie van bruine beren wordt op ongeveer 500 geschat.

  • Bizon: Dit is het grootste zoogdier in het park, een volwassen dier kan meer dan 1.000 kilo wegen. De dieren kunnen 1,8 meter groot worden. Ze zijn strikt vegetarisch, en grazen in weiden, aan de voet van de heuvels, en zelfs in de hoger gelegen bosrijke plateaus van Yellowstone. In het begin van de vorige eeuw is de bizon in Yellowstone vrijwel uitgestorven geweest, er waren er toen nog minder dan 50. Maar dankzij speciale beschermingsprogramma’s heeft de populatie zich daarna weer sterk hersteld, in 1996 werden 3.500 bizons geteld.

Andere dieren in het park zijn o.a. het bighornschaap, de coyote, herten, elanden, wolven, de valk, de adelaar, berggeiten en bergleeuwen.

Fietsen
De paden waarvan fietsers gebruik mogen maken hebben een totale lengte van ongeveer 500 kilometer. Klik hier voor informatie over de regels en voor routesuggesties.

Paardrijden
Je kan paarden huren (alleen met een gids) in Mammoth, Roosevelt en Canyon. Er worden tochten van 1 of 2 uur georganiseerd. Klik hier voor meer informatie. 

Vissen en varen
Op veel plaatsen in het park mag worden gevist. Je hebt hiervoor wel een permit nodig. Informeer vooraf naar de regels omtrent de aantallen en de soorten die gevangen mogen worden.
Ook voor varen heb je een permit nodig. In Bridge Bay kan je boten huren.

Winteractiviteiten
Tijdens de wintermaanden zijn de volgende activiteiten mogelijk: Snowmobiling, Snowcoach tours

 
WEERSOMSTANDIGHEDEN
Het grootste deel van het park ligt hoger dan 2.275 meter, en het duurt meestal tot in mei voordat de meeste sneeuw is verdwenen. In het begin van de lente ligt de temperatuur overdag tussen 4° C en 12° C, aan het eind van de lente is dit opgelopen naar ruim 20° C. Maar ’s nachts kan het nog licht vriezen. Gedurende de zomer is het meestal warmer dan 20° C, in de lager gelegen gebieden kan het ruim 25° C worden. Maar ook nu zijn de nachten erg koel, meestal nadert de temperatuur het vriespunt. In juni is het vaak wat regenachtig, in juli en augustus is het overdag meestal droog. Wel komen dan soms flinke onweersbuien voor, die gepaard kunnen gaan met stevige wind, veel regen en incidenteel zelfs natte sneeuw. In de herfst is het weer aangenaam, maar met overdag temperaturen van 10° C tot 15° C is het wel vrij fris. Als het seizoen vordert, neemt de kans op sneeuwstormen toe. Tijdens de winter vriest het continu. ’s Nachts komen vaak temperaturen voor die beneden de -20° C liggen. Gemiddeld valt er ongeveer 2 meter sneeuw per jaar; in de hoger gelegen gebieden wordt soms meer dan 5 meter sneeuw per jaar gemeten.
 
ACCOMODATIE
Campings
Er zijn elf campings en er is één trailerpark. Zeven van de campings worden beheerd door de Nationale Park Service, de rest door Xanterra Parks & Resorts

copyright © hanz meulenbroeksBij Xanterra kan je vooraf reserveren. Voor de campings van de National Park Service geldt de “first-come, first-served” regel, en het wordt aangeraden zo vroeg mogelijk te komen. Zeker van begin juli tot eind augustus zijn de campings al erg vroeg in de ochtend vol. De enige camping die het hele jaar door geopend is, ligt in Mammoth.

Backcountry Campings
Om in het achterland te mogen overnachten, is een Backcountry Use Permit nodig. Je kan zo’n permit maximaal 48 uur van te voren krijgen bij het Ranger Station of het Visitor Center dat het dichtst ligt bij het gebied waar je wilt gaan lopen. Klik hier voor meer informatie.

Campings buiten het park
Ook buiten de grenzen van het park zijn veel campings aanwezig. Houd er ook hier rekening mee dat je heel tijdig moet reserveren. Klik hier voor een overzicht.

Hotels
De negen hotels in het park worden beheerd door Xanterra Parks & Resorts.

1. Mammoth Hot Springs Hotel
De mogelijkheden variëren van luxe suites, tot eenvoudige cabins met of zonder eigen badkamer. Het hotel is tijdens het hoogseizoen en tijdens de winter geopend. Tijdens de lente en de herfst is het hotel niet voordurend geopend.

2. Roosevelt Lodge Cabins
De Frontier Cabins zijn eenvoudig maar wel comfortabel. Er zijn badkamers aanwezig. Die ontbreken in de Roughrider Cabins, die zeer spaarzaam zijn ingericht. Er zijn daar wel douches voor algemeen gebruik aanwezig. Beide types zijn alleen tijdens het hoogseizoen geopend.

3. Canyon Lodge & Cabins
Dit is de meest centraal gelegen hotelaccomodatie. De 80 hotelkamers en de cabins zijn geopend van eind mei tot augustus/september, en hebben allemaal een eigen badgelegenheid.

4. Lake Lodge Cabins
De Western Cabins zijn ruim, en zijn modern ingericht. De Pioneer Cabins zijn eenvoudiger van stijl. Beide types hebben een badkamer. Ze zijn alleen gedurende het hoogseizoen geopend.

5. copyright © hanz meulenbroeksLake Yellowstone Hotel & Cabins
Dit schitterende hotel dat is gelegen aan de rand van het meer, is opgenomen op de lijst “Register of Historic Places”. De mogelijkheden variëren van luxe suites tot eenvoudige cabins. Het hotel is geopend van half mei tot begin oktober.

6. Grant Village
Zes gebouwen die elk uit twee verdiepingen bestaan, bevatten samen 50 hotelkamers. Alle kamers hebben een eigen badkamer. Het hotel is geopend van half/eind mei tot eind september.

7. Old Faithful Inn
Dit hotel is benoemd tot “National Historic Landmark”. Er zijn luxe suites aanwezig, maar ook eenvoudige hotelkamers zonder bad. Het hotel is geopend van half mei tot half oktober.

8. Old Faithful Lodge Cabins
Er zijn twee verschillende types cabins, die allebei erg eenvoudig zijn ingericht. De Frontier Cabins hebben een eigen badkamer, gasten van de Budget Cabins moeten gebruik maken van gezamelijke faciliteiten. De cabins zijn geopend van half mei tot half september.

9. Old Faithful Snow Lodge & Cabins
Dit hotel dateert uit 1999, en is daarmee het nieuwste van de accomodaties. De ruime en modern ingerichte Western Cabins werden in 1989 gebouwd. De Frontier Cabins zijn eenvoudiger van stijl. Alle accomodaties beschikken over een eigen badkamer. Dit hotel is geopend van begin mei tot half oktober, en van half december tot half maart

 
VOORZIENINGEN

Visitor Centers en Musea

Het Albright Visitor Center / Museum (Mammoth Hot Springs)
Het gebouw maakt onderdeel uit van Fort Yellowstone en is het gehele jaar geopend. Het hoofdthema van het museum is de geschiedenis van het park. In een theater vinden film- en videopresentaties plaats.

Canyon Visitor Education Center
In dit Visitor Center zijn diverse unieke exposities gehuisvest. Er is een kamergroot reliëfmodel van het park, een grote globe waarop de vulkanische hotspots van de wereld te zien zijn, en een lava-lamp die weergeeft hoe magma binnen de aarde omhoog gaat. Ook zijn er computergestuurde weergaves van aardbevingen en andere geologische processen, en kan je hier veel foto’s van het landschap in Yellowstone bekijken.

Fishing Bridge Museum and Visitor Center
Het gebouw dateert uit 1931, en is een National Historic Landmark. Je vindt hier een aantal opgezette vogels, beren en otters.

copyright © hanz meulenbroeksGrant Village Visitor Center
De tentoonstelling in dit Visitor Center belicht de gevolgen van branden in het park. Er wordt een 20 minuten durende film en een 22 minuten durende slideshow vertoond.

Old Faithful Visitor Center
Hier wordt een 14 minuten durende film vertoond met mooie beelden uit het park, en over nieuw ontdekte levensvormen.

Madison Museum
Het gebouw dateert uit 1929/1930, en is uitgeroepen tot National Historic Landmark.

Norris Geyser Basin Museum
Het gebouw dateert uit 1929/1930, en is uitgeroepen tot National Historic Landmark. Hier vind je exposities over geothermische geologie, over het Norris Geyser Basin en over leven in thermische gebieden.

Museum of the National Park Ranger (Norris)
Dit museum is gehuisvest in een replica van het in 1908 gebouwd Norris Soldier Station. Je vindt hier informatie over de ontwikkeling van de militaire achtergrond van de vroegere rangers tot aan het huidige beroep van Park Ranger. Er wordt een 25 minuten durende film vertoond. copyright © hanz meulenbroeks

Winkels
Mammoth General Store
Mammoth Nature Store
Roosevelt Store
Tower Fall Store
Canyon General Store
Canyon Nature Store
Fishing Bridge General Store
Bridge Bay Marina Store
Grant Village General
Store en Mini-store
Lake General Store
Old Faithful Basin Store
Old Faithful Photo Shop
Old Faithful Upper Store

Gift Shops
Mammoth Hot Springs Hotel
Roosevelt Lodge Canyon Lodge
Fishing Bridge RV Park
Grant Village
Lake Yellowstone Hotel
Lake Yellowstone Lodge
Old Faithful Inn
Old Faithful Lodge
Old Faithful Snowlodge

copyright © hanz meulenbroeksPostkantoor
Mammoth Hot Springs: het hele jaar geopend van maandag t/m vrijdag
Grant Village: geopend van half mei tot half september
Lake Village: geopend van half mei tot half september
Old Faithful: geopend van half mei tot begin oktober, en van half december tot half maart

Restaurants en Cafetaria’s
Mammoth Hot Springs Hotel Dining Room
Roosevelt Lodge Dining Room
Canyon Lodge Cafetaria
Canyon Lodge Dining Room
Lake Yellowstone Hotel Dining Room
Lake Lodge Cafetaria
Grant Village Restaurant
Grant Village Lakehouse Restaurant
Old Faithful Inn Dining Room
Old Faithful Snow Lodge Restaurant
Old Faithful Lodge Cafetaria

Kleine maaltijden en Fast Food
Mammoth Hot Springs: General Store and Terrace Grill
Tower Fall Store
Canyon: Photo Shop, Snack Bar, and General Store
Fishing Bridge General Store
Bridge Bay Marina Store
Lake: Hotel Deli and General Store
copyright © hanz meulenbroeksGrant Village:  General Store and Mini Store
Old Faithful:  Basin Store, Photo Shop, BAC Store, Four Seasons Snack Shop, Pony Express Snack Shop, Lodge Snack Shop

Tanken
Mammoth Hot Springs  (begin mei tot half oktober)
Tower Junction  (begin juni tot begin september)
Canyon Village  (eind april tot half oktober)
Fishing Bridge  (half mei tot eind september)
Grant Village  (half april tot half oktober)
Old Faithful Lower Station  (half april tot begin november)
Old Faithful Upper Station  (eind mei tot eind september)

Medische diensten
Mammoth Clinic  (het hele jaar geopend)
Lake Hospital  (half mei tot half september)
Old Faithful Clinic  (begin mei tot half oktober)

LINKS
Nieuwsberichten
Yellowstone Road Construction, Delays and Closures
National Park Service

Yellowstone National Park.com
ParkVision
Foto's Terragalleria
Informatie Geisers
You Tube Yellowstone (Guido Kestens)

Links Contact Disclaimer