Home Nationale ParkenBezienswaardighedenReisverslagenUpdate
 
Italie 2019
We hebben weer een korte vakantie in Europa gepland, met de eigen auto deze keer. Via Duitsland en Oostenrijk rijden we naar Italië, waar we zes dagen lang in de Dolomieten zullen verblijven. Een landschap dat voor ons helemaal nieuw is, we zijn benieuwd hoe het ons zal bevallen. Als je ’t leuk vindt kan je ons weer volgen, we zullen elke dag foto’s en een kort reisverslag plaatsen.
 
Gastenboek


 
 

Partnachklamm, Garmisch Partenkirchen, Duitsland
 

Partnachklamm, Garmisch Partenkirchen, Duitsland
 

Partnachklamm, Garmisch Partenkirchen, Duitsland
 

Partnachklamm, Garmisch Partenkirchen, Duitsland
 

Partnachklamm, Garmisch Partenkirchen, Duitsland
 
29 september 2019 : Niederdorf (Italie) - Grainau (Duitsland)
Vanmorgen stonden we in alle vroegte al bij het bergmeer Lago de Braies. Het is een populaire bestemming, er stonden dan ook al veel andere mensen met hun fotocamera's in de aanslag. Er was zelfs een bruidspaar dat daar stond te poseren, leuk was dat! Het werd daarna tijd om Italië achter ons te laten, in Oostenrijk maakten we nog een kort uitstapje naar dezelfde kloof waar we een week geleden ook al waren: de Geisterklamm. Toen was het pad naar de waterval gesloten, vandaag konden we er wel terecht. En daar waren we heel blij mee, dit stukje van de Geisterklamm hoort er écht bij.

We hadden nog een tweede rotskloof op de planning staan, de Partnachklamm. Nou, we weten nu dus dat je niet op een warme zondagmiddag in Garmisch Partenkirchen naar een toeristische bestemming moet gaan. De grote parkeerplaats was afgeladen vol, en reden nog een heel stel auto's rond op, tevergeefs op zoek naar een vrije plek. Nee, daar hadden we geen zin in. Zelfs al zouden we een parkeerplek hebben gevonden, dan nog zou de wandeling in de kloof ook geen pretje zijn. Véél te druk. Dus hebben we besloten om morgenvroeg goed op tijd op te staan en dan een nieuwe poging te gaan doen.
 

Lago di Braies, Italie
 

Waterfall in Geisterklamm Gorge, Oostenrijk
 

Geisterklamm Gorge, Oostenrijk
 

Lady at Lago di Braies, Italie
 

Bruidspaar at Lago di Braies, Italie
 

Bruidspaar at Lago di Braies, Italie
 
28 september 2019 : Misurina (Italie) - Niederdorf (Italie)
Vandaag zijn we met onze gedachten bij onze familie, daarom geen verslag.
 


Lago d'Antorno

 

Lago d'Antorno
 

Lago Di Landro
 
27 september 2019 : Misurina (Italie)
We hebben een topdag gehad! Met maar één bestemming, namelijk de wandeling rondom de rotsformatie Tre Cime. 't Was prachtig weer toen we aan de hike begonnen, de zon scheen en de lucht was blauw, met mooie witte windvanen erin. In het begin was 't nog koud, maar de laagjes kleding konden al gauw worden afgepeld. Wat is de zon nog krachtig, zo laat in het seizoen. Niet alleen de bekende rotsformatie Tre Cime was mooi, het hele landschap er omheen was schitterend. De wandeling was goed te doen, brede paden, soms wat klimmen of dalen.... En ook heel handig, onderweg liggen een paar berghutten waar je even wat kan drinken en eten. Bij de berghut Drei Zinnen hebben we uitgebreid gepauzeerd, even lekker geluncht met spiegelei, spek en brood. En doe er ook maar een cola bij. Kregen we toch een enorme pul cola, zo groot dat ik noodgedwongen de helft moest laten staan. (Hans z'n glas was wel helemaal leeg, hoor!) Verrassend, direct achter de berghut lagen twee bergmeren. Alweer een mooi plaatje voor ons reisverslag.

We dachten dat de zon gauw genoeg zo hoog zou staan dat ook de andere zijde van Tre Cime - die we op de terugweg zouden zien - goed in het licht zou komen te staan. Maar er kwamen wolken opzetten, de rotspunten verdwenen steeds vaker in de mist.

Voorbij de berghut werd de wandeling zwaarder. Eerst liepen we een heel stuk omlaag, via switchbacks. En druk dat 't daar was, het was echt file lopen! En vervolgens stond ons nog een flinke klim te wachten. Voordat we daaraan begonnen, wilden we even pauzeren. Om even uit de drukte te zijn gingen we van het pad af, we liepen een weidegebied in. In het gras vonden we bij toeval een paar piepkleine meertjes, fotograaf Hans was meteen razend enthousiast toen hij zag hoe mooi de bergpieken in het water weerspiegelden.

De klim omhoog was pittig. Maar we kwamen boven, al puffend en hijgend, net zoals de vele vele andere wandelaars. Toen we weer op de parkeerplaats aankwamen, was er van Tre Cime niet veel meer te zien, het was hartstikke mistig geworden. Zijn wij even blij dat we de rotsformatie nog in volle glorie hebben mogen aanschouwen. Ja, het was een zware wandeltocht maar wel ontzettend de moeite waard.
 

Tre Cime, Italie
 

Tre Cime, Italie
 

Tre Cime, Italie
 

Tre Cime, Italie
 

Tre Cime, Italie
 

Tre Cime, Italie
 
26 september 2019 : Santa Cristina (Italie) - Misurina (Italie)
We reden dezelfde route als gisteren: vanuit Santa Cristina naar het oosten, richting Cortina d'Ampezzo. Er hingen best veel wolken, maar de zon kwam er ook regelmatig even tussendoor. En daardoor was de rit nóg mooier dan gisteren. Aan de voet van Cinque Torri hebben we even staan twijfelen, gaan we nu echt opnieuw met de stoeltjeslift naar boven?? Het was weliswaar niet zo mistig als gisteren, maar echt helder was het nu ook weer niet. We namen de gok, kochten onze kaartjes, en hobbelden een minuutje later weer naar boven toe. En daar kregen we geen spijt van, alle vijf de rotspunten waren nu tegelijk zichbaar. En we zagen ook véél meer van de omgeving. Blij dus dat we nog een keer zijn gegaan.

Toen we weer beneden waren, bij de parkeerplaats, hebben we ook nog een korte wandeling naar het kleine meertje Bai di Dones gemaakt. Een uitstapje in de categorie 'klein maar fijn'. We wilden daarna nog een ander meer gaan bekijken, Lago Sorapis. Vooraf wisten we al dat we daar heel wat meer moeite voor zouden moeten doen, het meer ligt op ruim 5 kilometer lopen van de weg, en het wandelpad was niet eenvoudig begaanbaar. Het begin viel overigens reuze mee, al snel hadden we zo'n 2 kilometer achter de rug. Maar toen..... jee... dat rotspaadje was wel héél erg ongelijk en vooral ook erg smal. 't Zat me niet echt lekker. Een vrouw die ons tegemoet kwam - zij was dus al bij Lago Sorapis geweest - zag me aarzelen. Ze waarschuwde dat het pad verderop nog lastiger zou gaan worden. Hmmmm, het was niet echt slim om verder te gaan, was onze conclusie. Erg jammer, maar we zijn toch maar omgedraaid.

We slapen vannacht en morgennacht in een hotel aan de rand van Lago Misurina. 't Is geen fijn hotel, we denken met weemoed terug aan dat heerlijke appartement waar we de afgelopen twee nachten hebben doorgebracht. Vlakbij Lago Misurina ligt nóg een meer, het piepkleine maar wel bijzonder fotogenieke Lago d'Antorno. Tegelijk met ons stonden nog een stuk of vier andere fotografen op zonsondergang te wachten. We hebben daar uitgebreid staan kletsen met een man uit Zweden die - net zoals wij - van reizen en van fotograferen houdt. Leuk om zo met elkaar ervaringen uit te wisselen. Hij heeft ons nog wat goede tips gegeven, voor mooie bestemmingen in Italië. Tja, het zal tijdens deze vakantie niet meer lukken om naar de door hem aangewezen plekken toe te gaan.... zullen we toch ooit weer eens terug moeten gaan!
 

Omgeving Falzarego Pass, Italie
 

Omgeving Falzarego Pass, Italie
 

Cinque Torri, Italie
 

Bai di Dones
 

Lago Misurina, Italie
 

Zonsondergang Lago d'Antorno, Italie
 

Zonsondergang Lago d'Antorno, Italie
 

Zonsondergang Lago d'Antorno, Italie
 
25 september 2019 : Santa Cristina (Italie)
Gelukkig, de kerkklok sloeg 's avonds om 9 uur voor het laatst, de rest van de avond en de hele nacht bleef 't stil. En om zeven uur deze ochtend bleek 't een hele goeie wekker te zijn. We hadden geen druk programma vandaag, dus we zijn lekker op ons gemak opgestaan. Eerst even ontbijten in ons appartement, daarna konden we op pad.

Zoon Rob en schoondochter Elina zijn een paar weken geleden ook in deze omgeving geweest. Toevallig, we hadden niet vooraf met elkaar afgesproken om in hetzelfde gebied op vakantie te gaan. Ze hadden ons al laten weten dat de route van de Cortina d'Ampezzo naar Ortisei erg mooi was. En ja, Rob en Elina, jullie hebben gelijk. Het was echt een prachtige route, met veel haarspeldbochten en vooral ook veel ruige rotswanden overal rondom ons. Net voorbij de Falzarego Pass gingen we met de stoeltjeslift omhoog naar het gebied 'Cinque Torri'. 't Was er erg rustig, het is wel duidelijk dat dit het eind van het zomer-toeristenseizoen is.

Tijdens de mooie bergrit was het steeds droog gebleven, al zagen we de regenwolken wel overal hangen. Maar op het moment dat we in de stoeltjeslift stapten, begon het te regenen. Eenmaal boven aangekomen hing er een laag mist tussen de rotspunten in. Nog geen hele dikke laag mist, we konden nog net een glimps van Cinque Torri opvangen. En zo weten we dus dat het een fantastisch mooi gebied is. In de regen zijn we een stuk gaan lopen, de rotspunten waren slecht zichtbaar maar we konden wel de historische plekken goed bekijken: in dit gebied hebben tijdens de eerste Wereldoorlog veel gevechten plaatsgevonden. We hebben ook een tijdje geschuild in het restaurant bij de lift, het was ondertussen al richting twaalf uur dus konden we daar meteen ook lunchen. Tot twee keer toe zag ik Hans ineens, met de fotocamera, naar buiten rennen. Hij zag dat de mist even een beetje wegtrok, gauw even een foto maken dus.

Na de lunch hebben we nog een wandeling gemaakt, langs de voet van de rotspunten af. Ondanks de mist hebben we enorm genoten. Goh, morgen rijden we opnieuw via de Falzarego Pass. Wie weet, misschien is het dan wel helder weer..... als we dat geluk hebben gaan we nóg een keer naar boven toe. Het zou leuk zijn als we Cinque Torri ook nog zonder mist kunnen fotograferen.

Vanuit ons appartement kunnen we - best dichtbij - een waterval zien. Een beetje speurwerk op internet leerde ons dat dat de Tervela Waterfall is. Net op het moment dat we er naartoe wilden lopen begon het flink te regenen. Maar ach, een wandeling door de regen vinden we geen van beiden erg. Fijn dat we ons door het slechte weer niet tegen hebben laten houden, want de Terveli Waterfall was zeker de moeite waard. Leuk voor onze watervallen-verzameling!
 

Cinque Torri, Italie
 

Cinque Torri, Italie
 

Upper Tervela Waterfall, Santa Cristina, Italie
 

Upper en Lower Tervela Waterfall, Santa Cristina, Italie
 

Upper Tervela Waterfall, Santa Cristina, Italie
 
24 september 2019 : Leutasch (Oostenrijk) - Santa Cristina (Italie)
Vanochtend zijn we aangekomen in Italië. En meteen maar doorgereden naar wat voor ons een van de belangrijkste bestemmingen was, namelijk de Seceda Ridge. Waar we met de lift omhoog gingen, zelf lopen zou toch echt iets te veel van het goede zijn geweest. We hadden veel geluk met het weer, er hing wel wat bewolking maar de zon liet zich ook regelmatig zien. Perfect! We konden ontzettend ver weg kijken, aan alle kanten zagen we ruige bergtoppen. We hebben ruimschoots de tijd genomen om het gebied goed te bekijken, er liggen volop wandelpaden dus we zijn nog een heel stuk richting de Seceda Ridge gelopen. Uiteraard moesten we daarna ook nog terug..... jee.... het leek wel of het pad op de terugweg (omhoog) veel steiler was dan op de heenweg.

Toen we weer beneden waren, in het stadje Ortisei, besloten we spontaan dat we nog genoeg tijd hadden om naar het kerkje San Giovanni in het dorp Santa Maddalena te rijden. De rit duurde wat langer dan verwacht, TomTom stuurde ons namelijk tot twee keer toe verkeerd. Ach, zo hebben we ook weer ervaring opgedaan met een interessant haarspeldbochtweggetje. Leuk, toch! Gelukkig hebben we het kerkje wel gevonden, we waren wel verbaasd dat het een echte toeristische attractie bleek te zijn. Parkeergeld, entreegeld, afzettingen zodat je niet de nabij gelegen weides in kon lopen. Uiteindelijk bleek dé foto niet eens vanaf die officiële 'daar-moet-je-entreegeld-voor-betalen plek' gemaakt te kunnen worden, maar zomaar gratis vanaf de weg. Waar overigens ook een platform voor de toeristen is aangelegd, heel erg nieuw denk ik want het rook nog helemaal naar pas gezaagd hout.

En nu zijn we aangeland in het plaatsje Santa Cristina, waar we een heerlijk appartement tot onze beschikking hebben. Met direct daarnaast een kerkje dat er al net zo mooi uit ziet als de San Giovanni Church. Maar dan wel zonder de weilanden en de bomen. Nu alleen nog hopen dat dit kerkje ons vannacht niet wakker zal houden, de kerkklok laat ons elk uur wel héél nadrukkelijk weten hoe laat het is.
 

Seceda Ridge, Dolomieten, Italie
 

Seceda Ridge, Dolomieten, Italie
 

Seceda Ridge, Dolomieten, Italie
 

Seceda Ridge, Dolomieten, Italie
 

San Giovanni Church, Santa Maddalena, Italie
 
23 september 2019 : Merklingen (Duitsland) - Leutasch (Oostenrijk)
Vandaag hadden we de 11 kilometer lange wandeling naar de Höllental kloof (nabij Garmisch Partenkirchen) op de planning staan. Maar eigenlijk wisten we het een paar dagen geleden al dat de kans groot was dat die wandeling niet door zou kunnen gaan, er werd veel regen voorspeld. En toen we vanmorgen vanuit onze hotelkamer naar buiten keken, bleek die voorspelling helaas te kloppen. Het regende. En nog behoorlijk hard ook.

Net zoals eerder dit jaar in Schotland moesten we op zoek naar alternatieven. Lang leve internet, we vonden al snel twee goede kandidaten. Als eerste de abdij in het plaatsje Ettal, waar de werkelijk schitterende basiliek hebben bewonderd. Die was best klein, maar wat waren er ongelooflijk veel details te zien. Beelden, muurschilderingen, vooral de koepel bovenin was prachtig.... Ons tweede doel was een waterval, ook bij regenachtig weer is een watervallen-hike meestal nog heel goed te doen. We liepen naar de Kuhfluchtwasserfalle, op sommige plekken was het stevig omhoog, maar moeilijk was het nergens. En zowaar, toen we bij de waterval stonden was het zelfs nog even droog. Het was wel druk op het pad. Niet met andere toeristen, we zagen maar een paar andere mensen. Maar wel met koeien! Allemaal met een koebel om. Dus tijdens onze wandeling kregen we er gratis muziek bij, overal om ons heen hoorden we de bellen rinkelen.

Eigenlijk vonden we het helemaal niet erg om door de regen te lopen. En het was nog veel te vroeg om al naar ons hotel te gaan. Dus zijn we spontaan aan nóg een wandeling begonnen. Namelijk door de kloof Geisterklamm. Helemaal onze smaak, met de hoge rotswanden en diep beneden ons het hard stromende water. Vooral het zicht vanaf de Panoramabrug was erg mooi. We hebben de complete route gelopen, gestart in Oostenrijk en vandaar te voet Duitsland in. Daar hoopten we nog een omweg naar een waterval te kunnen doen maar helaas, het pad was afgesloten. We waren wel behoorlijk moe toen we Oostenrijk weer binnen liepen. En we hadden honger van al dat lopen. Vandaar dus dat we in ons hotel nog een flinke Wiener Schnitzel met friet, een gemengde salade en een lekker glas koud bier hebben weggewerkt.
 

Abdij van Ettal (Duitsland)
 

Abdij van Ettal (Duitsland)
 

Abdij van Ettal (Duitsland)
 

Abdij van Ettal (Duitsland)
 

Lower Kuhflucht waterfall (Duitsland)
 

Kuhflucht waterfall (Duitsland)
 

Geisterklamm (Oostenrijk)
 

Geisterklamm (Oostenrijk)
 

Geisterklamm (Oostenrijk)
 

Geisterklamm (Oostenrijk)
 
22 september 2019 : Gerwen - Merklingen (Duitsland)
We zouden de rit naar Italië best in één dag hebben kunnen doen. Maar ach, het is vakantie.... het is ook wel lekker om het rustig aan te doen. Vandaar dat we er zo'n twee-en-een-halvee dag voor hebben uitgetrokken. En daardoor hadden we de tijd om tussendoor een paar mooie plekken te bezoeken. Als eerste gingen we naar Burg Eltz in het Duitse plaatsje Wierschem. Toen we op de parkeerplaats aankwamen, rond half elf vanmorgen, was er nog plek genoeg. Het pad naar de burcht was zo'n 1300 meter lang, een mooie wandeling tussen de bomen door. We hebben de burcht alleen van de buitenzijde bekeken, we zagen ondertussen een onafgebroken stroom toeristen aankomen. Via het wandelpad, en ook met de pendelbus die vanaf de parkeerplaats op en neer rijdt. Ongelooflijk, wat was het druk daar..... We liepen terug naar de parkeerplaats, waar het ondertussen echt een chaos was geworden. Dus bij deze een welgemeend advies: Burg Eltz is heel mooi, dus het is zeker de moeite waard om er naartoe te gaan. Maar doe dat dan niet op een zonnige weekenddag..... of zorg dat je er héél vroeg bij bent!

We hebben 'iets' met begraafplaatsen, en dan vooral met oude, niet gerestaureerde begraafplaatsen. Vandaar dus dat onze tweede stop van vandaag de Joodse begraafplaats Heiliger Sand in de stad Worms was. En wat was die mooi, en sfeervol. Al die kleine grafstenen die schots en scheef in het gras stonden, tussen de bomen. Op diverse grafzerken lagen kleine stenen, blijkbaar worden die daar neergelegd door mensen die het graf hebben bezocht. Zoiets zagen we ooit in de film Schindler's List. Ook lagen er vellen papier voor de graven, eerst dachten we dat het handgeschreven boodschappen waren, maar dat bleek toch niet het geval te zijn. Het waren voorgedrukte brieven, geen idee wat er op stond. De begraafplaats was prachtig, we hebben veel langer rondgelopen dan we vooraf hadden gepland. En - omdat het er hartstikke dicht bij was - zijn we ook nog even een kijkje gaan nemen in de kathedraal van Worms.
 

Burg Eltz
 

Joodse Begraafplaats Heiliger Sand, Worms, Duitland
 

Joodse Begraafplaats Heiliger Sand, Worms, Duitland
 

Joodse Begraafplaats Heiliger Sand, Worms, Duitland
 

Joodse Begraafplaats Heiliger Sand, Worms, Duitland
 
Joodse Begraafplaats Heiliger Sand, Worms, Duitland
 

Joodse Begraafplaats Heiliger Sand, Worms, Duitland
 

Dom van Worms, Duitsland
 

Graftombe in de Dom van Worms, Duitsland
 

Dom van Worms, Duitsland
 

 
Gastenboek
 
Links Contact Disclaimer